چطور احیای قلبی ریوی (CPR) را به‌درستی انجام دهیم؟ راهنمای گام‌به‌گام

احیای قلبی ریوی چیست؟

احیای قلبی ریوی یا CPR، حیاتی‌ترین اقدامی است که پس از ایست قلبی باید انجام شود. ایست قلبی می‌تواند به دلایل مختلف از جمله بیماری‌های قلبی، مشکلات تنفسی، مسمومیت، غرق شدن، سرمازدگی و سایر شرایط اورژانسی، رخ دهد.

هدف اصلی CPR بازگرداندن جریان خون و اکسیژن به مغز و اندام‌های حیاتی است تا از آسیب دائمی جلوگیری شود و شانس زنده ماندن فرد افزایش یابد. انجام صحیح CPR در ۴ تا ۶ دقیقه اول پس از ایست قلبی می‌تواند زندگی فرد را به طور چشمگیری نجات دهد.

آموزش احیای قلبی ریوی پایه برای همه افراد اهمیت حیاتی دارد، زیرا در شرایط اضطراری هر ثانیه می‌تواند جان یک انسان را نجات دهد. توجه داشته باشید که CPR فقط برای فردی انجام می‌شود که هوشیاری ندارد و ضربان قلب ندارد.

نکته مهم دیگر این است که اثر CPR محدود به ۱۰ دقیقه اول پس از ایست قلبی است. اگر اقدام پس از این مدت انجام شود، ممکن است قلب به کار خود بازگردد، اما مغز آسیب دیده و فرد دچار مرگ مغزی شود.

به همین دلیل، انتظار طولانی برای رسیدن نیروهای امداد جایز نیست و هر فرد آموزش دیده می‌تواند با تماس فوری با اورژانس یا استفاده از مشاوره اوپراتور اورژانس، اقدامات نجات‌بخش را آغاز کند.

یادتا باشد که یادگیری CPR مهم است، اما پیشگیری از ایست قلبی با سبک زندگی سالم و کنترل عوامل خطر مانند فشار خون، کلسترول و دیابت هم ضروری است.

چه زمانی باید به دنبال کمک اورژانسی بود؟

در صورت مشاهده فردی که بیهوش است و به طور طبیعی نفس نمی‌کشد، یکی از اقدامات اولیه سکته قلبی توسط شما باید تماس با اورژانس باشد. اپراتور اورژانس می‌تواند شما را در طول فرایند CPR راهنمایی کند.

لازم به ذکر است که تنفس طبیعی به معنای تنفس منظم و عمیق است. اگر فرد فقط نفس‌های بریده‌بریده، آه کشیدن، یا نفس‌های غیرعادی و گسسته دارد، این نشانه‌ای از عدم تنفس طبیعی و نیاز فوری به CPR است.

در نتیجه اگر فردی بیهوش است اما تنفس طبیعی دارد، تنها باید با اورژانس تماس گرفت و نیازی به احیای قلبی ریوی یا CPR نیست.

نکته! توجه داشته باشید که ایست قلبی و حمله قلبی یکسان نیستند؛ هر ایست قلبی لزوما ناشی از حمله قلبی نیست و همه حملات قلبی هم به ایست قلبی منجر نمی‌شوند.

 چرا احیای قلبی ریوی مهم است؟

وقتی قلب از کار می‌ایستد، جریان خون به مغز و دیگر اندام‌های حیاتی متوقف می‌شود. اجرای صحیح و به‌موقع احیای قلبی و ریوی (CPR) می‌تواند از بروز عوارض جدی مانند مرگ مغزی و فوت ناشی از ایست قلبی جلوگیری کند و جان فرد را نجات دهد.

انواع احیای قلبی ریوی کدامند؟

احیای قلبی ریوی (CPR) به دو روش اصلی انجام می‌شود؛ احیای پایه و احیای پیشرفته. در ادامه درباره هر کدام خواهیم گفت:

 احیای قلبی ریوی پایه (BLS)

این روش شامل باز کردن راه هوایی، اکسیژن‌رسانی به اندام‌های حیاتی و حفظ گردش خون در سطح اولیه است. BLS می‌تواند توسط افراد آموزش‌دیده غیرپزشک انجام شود و بخش مهمی از اقدامات پیشرفته محسوب می‌شود.

احیای پایه، بخشی از CPR پیشرفته است و شامل موارد زیر می‌شود:

• ارزیابی موقعیت بیمار و ایمنی محل
• بررسی هوشیاری و پاسخ‌دهی بیمار
• تشخیص ایست قلبی
• اطلاع‌رسانی فوری به 115 و درخواست کمک
• بررسی همزمان تنفس و نبض بیمار در ۱۰ ثانیه
• انجام سیکل‌های سی پی آر با ۳۰ فشار به قفسه سینه و ۲ تنفس مصنوعی

احیای قلبی ریوی پیشرفته (ALS)

این روش شامل اقدامات پیشرفته برای جلوگیری از ایست قلبی، درمان آن و مراقبت پس از بازگشت خودبه‌خودی جریان خون است.

مراحل CPR پیشرفته چیست؟

احیای قلبی ریوی پیشرفته، سه بخش اصلی دارد. این مراحل معمولا پس از احیای پایه (BLS) و توسط تیم‌های درمانی پیشرفته انجام می‌شود:

• لوله‌گذاری یا استفاده از دستگاه‌های پیشرفته اکسیژن‌رسانی
• سوزن زدن برای تزریق سریع داروها و مایعات
• نصب مانیتور برای تشخیص نوع آریتمی شوک‌پذیر یا غیر شوک‌پذیر

احیای قلب با دستگاه شوک (دفیبریلاتور)

در این روش جریان الکتریکی کنترل‌شده از قفسه سینه به قلب منتقل می‌شود تا فعالیت گره سینوسی دهلیزی بازگردد. اگر دستگاه شوک در دسترس است و با نحوه کار کردن با آن آشنا هستید، ابتدا شوک بدهید و سپس CPR را شروع کنید.

عمق فشار قفسه سینه در احیای قلبی ریوی برای نوجوانان و بزرگسالان چقدر است؟

طبق آخرین راهنماهای احیای قلبی ریوی، عمق فشار به قفسه سینه به شرح زیر است:

• برای بزرگسالان؛ حداقل ۵ سانتی‌متر
• برای نوجوانان که وارد دوران بلوغ شده‌اند؛ حدود ۵ سانتی‌متر
  نکته مهم این است که در هر دو گروه، پس از هر بار فشار، باید اجازه دهید قفسه سینه کاملا به حالت اولیه برگردد تا خون به داخل قلب برگردد.

ماساژ و مراحل احیای قلبی ریوی قلبی کودکان

برای کودکان بالای 1سال، CPR با تفاوت‌های جزئی، مشابه بزرگسالان است:

• ابتدا راه هوایی کودک را به‌آرامی با گذاشتن یک دست روی پیشانی و متمایل کردن سر به عقب و بالاکشیدن چانه باز کنید. هرگونه انسداد قابل‌مشاهده در دهان و بینی را بردارید.
• در کودکان، مشکلات راه هوایی و تنفسی شایع‌تر از مشکلات قلبی است، بنابراین انجام CPR همراه با تنفس مصنوعی توصیه می‌شود. پس از باز کردن راه هوایی، بینی کودک را با انگشتان دست بگیرید. دهان خود را روی دهان او قرار دهید و به آرامی و محکم در دهان او بدمید تا قفسه سینه بالا بیاید. 5 تنفس اولیه نجات‌بخش بدهید.
• پاشنه یک دست را در مرکز قفسه سینه کودک قرار دهید و به عمق ۵ سانتی‌متر فشار دهید که تقریبا یک‌سوم قطر قدامی خلفی (جلویی پشتی) قفسه سینه است. عمق فشار بسیار مهم است. اگر با یک دست به عمق ۵ سانتی‌متر نمی‌رسید، از دو دست استفاده کنید.
• فشارها را با سرعت ۱۰۰ تا ۱۲۰ بار در دقیقه انجام دهید.
• سپس، پس از هر ۳۰ فشار قفسه سینه، ۲ تنفس نجات‌بخش بدهید.
• این چرخه ۳۰ فشار و ۲ تنفس را تا زمانی که کودک شروع به بهبودی کند یا کمک‌های اورژانس برسد، ادامه دهید.

اگر آموزش دیده‌اید، راه هوایی را باز کنید و تنفس مصنوعی را انجام دهید. اگر آموزش ندیده‌اید، ماساژ قلبی را تا رسیدن اورژانس ادامه دهید.

ماساژ و احیای قلبی نوزادان زیر 1 سال

ایست قلبی نوزادان معمولا ناشی از کمبود اکسیژن است. مراحل CPR برای نوزادان، شامل موارد زیر است:

• ابتدا راه هوایی نوزاد را آهسته با قراردادن یک دست روی پیشانی و بردن سر به عقب و بالا کشیدن چانه باز کنید. هرگونه انسداد قابل‌مشاهده در دهان و بینی را بردارید.
• دهان خود را روی دهان و بینی نوزاد قرار دهید و به‌آرامی و محکم بدمید و از بالا آمدن قفسه سینه مطمئن شوید. ۵ تنفس اولیه نجات‌بخش بدهید.
• دو انگشت خود را در مرکز قفسه سینه نوزاد قرار دهید و به عمق ۴ سانتی‌متر فشار دهید که تقریباً یک‌سوم قطر قدامی خلفی (جلویی پشتی) قفسه سینه است. اگر با نوک دو انگشت نمی‌توانید به عمق ۴ سانتی‌متر برسید، از پاشنه یک دست استفاده کنید.
• فشارها را با سرعت ۱۰۰ تا ۱۲۰ بار در دقیقه انجام دهید.
• پس از ۳۰ فشار قفسه سینه، ۲ تنفس بدهید.
• این چرخه ۳۰ فشار و ۲ تنفس را تا زمانی که نوزاد بهتر شود یا اورژانس برسد، ادامه دهید.

عملیات CPR را تا مشاهده علائم حیات یا رسیدن پرسنل پزشکی ادامه دهید.

تفاوت احیا در کودکان و بزرگسالان چیست؟

تفاوت احیا در کودکان و بزرگسالان عمدتا به ساختار و حساسیت قفسه سینه و علت ایست قلبی مربوط می‌شود. در بزرگسالان، عمق فشار قفسه سینه حدود ۵ تا ۶ سانتی‌متر و از دو دست برای ماساژ قلبی استفاده می‌شود، در حالی که در کودکان بالای یک سال، فشار باید حدود ۳ تا ۴ سانتی‌متر باشد و بسته به اندازه کودک از یک یا دو دست استفاده می‌شود.

در نوزادان زیر یک سال، ماساژ قلبی با دو انگشت یا یک دست کوچک و عمق حدود ۴ سانتی‌متر انجام می‌شود. علاوه بر این، در کودکان و نوزادان باز کردن راه هوایی و تنفس مصنوعی اهمیت بیشتری دارد، زیرا ایست قلبی در آن‌ها اغلب ناشی از کمبود اکسیژن یا مشکلات تنفسی است، در حالی که در بزرگسالان به دلیل بیماری قلبی رخ می‌دهد.

سرعت فشار در همه گروه‌ها حدود ۱۰۰ تا ۱۲۰ بار در دقیقه است، اما در کودکان و نوزادان باید با دقت و کنترل بیشتری انجام شود تا آسیب وارد نشود.

احیای قلبی زنان باردار چگونه است؟

توجه به ایمنی مادر و جنین و شروع سریع CPR در همان دقایق اولیه پس از ایست قلبی، نقش حیاتی در حفظ جان هر دو دارد. احیای قلبی ریوی در زنان باردار اصول کلی CPR را دنبال می‌کند اما به دلیل فشار رحم بر رگ‌های بزرگ و تغییرات فیزیولوژیک ناشی از بارداری، چند نکته ویژه وجود دارد. ابتدا بیمار باید کمی به سمت چپ مایل شود تا فشار جنین روی آئورت و وناکاوا کاهش یابد و گردش خون به مغز و قلب بهتر حفظ شود.

ماساژ قلبی و تنفس مصنوعی مانند افراد غیر باردار با همان عمق و نسبت فشار به تنفس انجام می‌شود. در صورت دسترسی به تیم اورژانس یا امکانات پیشرفته، اقدامات پیشرفته مانند استفاده از داروها یا دستگاه‌های مانیتورینگ نیز انجام می‌شود.

آیا احیای قلبی زنان با مردان فرق دارد؟

احیای قلبی ریوی از نظر اصول و مراحل کلی برای زنان و مردان یکسان است و هدف در هر دو مورد بازگرداندن جریان خون به مغز و قلب می‌باشد، اما در نحوه اجرا باید نکات ظریفی رعایت شود.

مهم‌ترین تفاوت در محل دقیق قرارگیری دست‌ها است. به دلیل وجود بافت پستان در زنان، ماساژ باید دقیقا روی خط وسط استخوان جناغ انجام شود تا از فشار مستقیم بر بافت‌های نرم جلوگیری شود.

همچنین هنگام استفاده از دفیبریلاتور، باید حتما سینه‌برهای فلزی جدا شوند و چسب‌های دستگاه طوری قرار گیرند که مسیر جریان الکتریسیته به درستی برقرار گردد.

با وجود ملاحظات فرهنگی، در شرایط اورژانسی نجات جان بیمار در اولویت مطلق است و نباید تفاوت جنسیتی مانع شروع سریع احیا شود.

انواع تنفس مصنوعی چیست؟

تنفس مصنوعی روشی حیاتی برای رساندن اکسیژن به ریه‌ها و حفظ گردش خون در شرایط ایست قلبی یا توقف تنفس است. روش‌های مختلفی برای انجام آن وجود دارد که بسته به شرایط بیمار و امکانات موجود انتخاب می‌شوند:

• دهان به دهان؛ ساده‌ترین روش، که فرد نفس خود را به دهان بیمار منتقل می‌کند تا ریه‌ها پر از هوا شوند.
• ماسک و کیسه آمبو (Bag-Valve-Mask)؛ روش رایج در محیط‌های بالینی و اورژانس، که حجم هوای کنترل‌شده و موثری به ریه‌ها منتقل می‌کند.
• دستگاه ونتیلاتور یا تنفس مکانیکی؛ در بیمارستان‌ها برای پشتیبانی طولانی‌مدت تنفس استفاده می‌شود و تنفس بیمار را به صورت مداوم و کنترل‌شده حفظ می‌کند.

انتخاب روش مناسب به سن بیمار، شدت مشکل تنفسی و دسترسی به تجهیزات بستگی دارد.

تعداد ماساژ قلبی در دقیقه چقدر است؟

در احیای قلبی ریوی، سرعت ماساژ قلبی اهمیت بسیار بالایی دارد. برای بزرگسالان و کودکان بالای یک سال، هدف این است که حدود ۱۰۰ تا ۱۲۰ فشار قفسه سینه در هر دقیقه انجام شود.

در نوزادان زیر یک سال نیز سرعت مشابه است، اما فشار باید با دقت بیشتری و با عمق کمتر اعمال شود تا آسیبی به قفسه سینه نرم آن‌ها وارد نشود.

محل قرارگیری دست در ماساژ قلبی کجاست؟

برای اثرگذاری بهتر و جلوگیری از آسیب، دست‌ها باید در مرکز قفسه سینه، کمی پایین‌تر از خط نوک پستان‌ها قرار بگیرند. در بزرگسالان از دو دست استفاده می‌شود، در کودکان کوچک یک دست و در کودکان بزرگ‌تر بسته به اندازه می‌توان از دو دست بهره برد.

در نوزادان زیر یک سال نیز دو انگشت یا یک دست کوچک برای ماساژ قلبی استفاده می‌شود. این موقعیت باعث می‌شود ماساژ قلبی مؤثر و ایمن باشد.

آموزش احیای قلبی در خانه

آموزش احیای قلبی ریوی CPR در خانه می‌تواند جان یک انسان را در شرایط اضطراری نجات دهد. حتی بدون تجهیزات پیشرفته، با دانستن اصول پایه می‌توان اقدامات اولیه را تا رسیدن اورژانس انجام داد. مراحل اصلی آموزش CPR در خانه، شامل موارد زیر است:

• مطمئن شوید که اطراف بیمار خطرناک نباشد.
• به آرامی بیمار را تکان دهید و صدا بزنید، سپس تنفس و نبض او را بررسی کنید.
• در صورت ایست قلبی، فورا با شماره اضطراری تماس بگیرید.
• اگر آموزش دیده‌اید، ماساژ قفسه سینه و تنفس مصنوعی را شروع کنید. نسبت استاندارد فشار به تنفس برای بزرگسالان و کودکان، ۳۰ فشار و ۲ تنفس است.
• اقدامات احیا را تا زمان رسیدن تیم پزشکی ادامه دهید.

با آموزش درست و تمرین مداوم، حتی افراد غیرپزشک می‌توانند در شرایط بحرانی به‌طور مؤثر و ایمن CPR انجام دهند و شانس زنده ماندن بیمار را به شدت افزایش دهند.

نکات مهم قبل از احیای قلبی ریوی

رعایت این نکات قبل از CPR باعث می‌شود اقدامات شما ایمن، موثر و سریع باشد و شانس نجات جان فرد را به حداکثر برساند:

• اولین و مهم‌ترین قدم، بررسی محیط اطراف است. از وجود خطراتی مانند ترافیک، سیم‌های برق افتاده، نشت گاز یا هر عامل تهدیدکننده جان مطمئن شوید. هرگز خود را در معرض خطر قرار ندهید.
• پس از اطمینان از ایمنی، وضعیت هوشیاری فرد را ارزیابی کنید. به آرامی بیمار را تکان دهید و با صدای بلند بپرسید: حال شما خوب است؟ همزمان به نفس کشیدن طبیعی یا غیرطبیعی او توجه کنید. تنفس غیرطبیعی یا قطع کامل آن نشانه شروع فوری CPR است.
• اگر فرد بیهوش است و نفس نمی‌کشد، فورا با اورژانس تماس بگیرید. این گام حیاتی‌ترین اقدام قبل از شروع احیا است.
• در صورت امکان، از شخص دیگری بخواهید که تماس با اورژانس را انجام دهد. اگر تنها هستید، ابتدا تماس بگیرید و سپس بدون وقفه CPR را آغاز کنید. اپراتور اورژانس می‌تواند شما را در طول مراحل احیا راهنمایی کند.

چه زمانی باید احیای قلبی ریوی را انجام داد؟

با دیدن علائم هشداردهند ایست قلبی همچون بیهوشی، باید برای انجام احیای قلبی آماده شد. احیای قلبی ریوی تنها زمانی انجام می‌شود که فرد هوشیاری ندارد و نبض یا تنفس او قابل تشخیص نیست. در این شرایط، توقف گردش خون و کمبود اکسیژن می‌تواند به سرعت باعث آسیب مغزی و مرگ شود.

به همین دلیل، شروع سریع CPR در همان دقایق اولیه پس از ایست قلبی اهمیت حیاتی دارد و می‌تواند جان فرد را نجات دهد.

تأکید می‌شود که هر ثانیه در این مواقع اهمیت دارد و نباید منتظر رسیدن کمک حرفه‌ای بود. آغاز به موقع CPR، می‌تواند شانس زنده ماندن بیمار را به طور چشمگیری افزایش دهد.

تا چند دقیقه بعد از ایست قلبی می‌توان سی پی آر داد؟

زمان طلایی برای انجام احیای قلبی ریوی ۴ تا ۶ دقیقه اول پس از ایست قلبی است. اگر در این بازه زمانی CPR شروع شود، احتمال بازگشت جریان خون به مغز و اندام‌های حیاتی بسیار بالا است و شانس نجات جان بیمار به شکل چشمگیری افزایش می‌یابد.

پس از گذشت ۱۰ دقیقه از ایست قلبی، حتی اگر قلب فرد دوباره به فعالیت بازگردد، مغز ممکن است آسیب دائمی دیده باشد و خطر مرگ مغزی وجود دارد. بنابراین، شروع فوری CPR بدون انتظار برای رسیدن نیروهای امداد حیاتی است و هر ثانیه می‌تواند جان بیمار را نجات دهد.

اپی نفرین چیست و چرا استفاده می‌شود؟

اپی‌نفرین یا آدرنالین، یک داروی حیاتی در احیای قلبی ریوی پیشرفته است که برای افزایش شانس بازگشت قلب به فعالیت و حفظ جریان خون به مغز و اندام‌های حیاتی استفاده می‌شود. این دارو باعث انقباض عروق محیطی و افزایش فشار خون می‌شود و به قلب کمک می‌کند تا ریتم طبیعی خود را باز یابد.

در CPR پیشرفته، اپی‌نفرین در موارد ایست قلبی شدید یا عدم پاسخ به CPR پایه استفاده می‌شود و می‌تواند احتمال بازگشت خودبه‌خودی جریان خون و نجات جان بیمار را افزایش دهد. استفاده از این دارو، باید توسط تیم پزشکی آموزش‌دیده و در شرایط اورژانسی انجام شود.

چه زمانی باید احیای قلبی ریوی را انجام داد؟

اگر فردی بیهوش است و به طور طبیعی نفس نمی‌کشد و نبض ندارد، CPR باید بلافاصله برای او آغاز شود. همچنین اگر فرد هیچ پاسخی به تحریک (مانند تکان‌دادن و صحبت‌کردن) نمی‌دهد و تنفس او غیرعادی، بریده‌بریده یا کاملاً متوقف شده است، احیای قلبی ریوی باید شروع شود. همیشه قبل از شروع CPR با اورژانس تماس بگیرید.

خطرات یا عوارض CPR چیست؟

CPR می‌تواند منجر به عوارض مختلفی هم در اسکلت بدن و هم در اندام‌های داخلی شود. بااین‌حال، باید تأکید کرد که فواید انجام CPR برای نجات جان فرد، به‌مراتب بیشتر و حیاتی‌تر از هرگونه خطر احتمالی است و عدم انجام آن به معنای مرگ حتمی است. این عوارض عبارتند از:

• آسیب‌های اسکلتی؛ آسیب‌های اسکلتی از شایع‌ترین عوارض CPR هستند. شکستگی دنده‌ها در حدود ۷۰% موارد و شکستگی استخوان جناغ سینه در حدود ۳۰% موارد اتفاق می‌افتند که این شکستگی‌ها اغلب به دلیل فشارهای طولانی‌مدت یا بیش از حد قوی بر قفسه سینه رخ می‌دهند.
• آسیب به اندام‌های داخلی؛ آسیب‌های احشایی شامل صدمه و پارگی در اندام‌های داخلی مانند قلب، ریه‌ها، کبد و کیسه اطراف قلب است. مطالعات نشان داده‌اند که صدمه‌های قلبی و ریوی در بیش از ۵۰% موارد CPR مشاهده شده‌اند. همچنین مواردی جمع‌شدن خون در کیسه اطراف قلب نیز گزارش شده است.
• آسیب‌های ریوی؛ آسیب حاد ریه می‌تواند ناشی از فشارهای تهاجمی و تکنیک‌های تنفس مصنوعی نامناسب باشد. جمع‌شدن خون در فضای اطراف ریه و جمع‌شدن هوا در فضای اطراف ریه نیز از عوارض شناخته شده هستند که معمولا به دنبال شکستگی دنده‌ها و آسیب به بافت ریه رخ می‌دهند.

توصیه تیم دارو دات کام به شما

می‌تواند در هر زمان و مکانی، اغلب بدون هیچ هشدار قبلی، رخ دهد. در چنین شرایطی، هر دقیقه از اهمیت حیاتی برخوردار است. با یاد گرفتن CPR، شما به یک نجات دهنده تبدیل می‌شوید.

دانش کمک‌های اولیه یک سرمایه ارزشمند و یک مسئولیت اجتماعی است. با افزایش آگاهی خود و اطرافیانتان در مورد CPR و سایر اقدامات اورژانسی، می‌توانید جامعه‌ای آماده‌تر و ایمن‌تر بسازید.

به یاد داشته باشید، در لحظات بحرانی، اقدام سریع و صحیح شما می‌تواند جان یک انسان را نجات دهد. آمادگی شما، می‌تواند تفاوت بین زندگی و مرگ باشد.

اگر سوالی دارید، در بخش نظرات بنویسید تا کارشناس سلامتی دارو دات کام پاسخ دهد.

سوالات متداول

احیای قلبی ریوی در برق گرفتگی چگونه است؟

ابتدا باید جریان برق قطع شود. سپس وضعیت تنفس و نبض بیمار بررسی گردد و در صورت عدم وجود علائم حیاتی، احیا قلبی ریوی آغاز شود.

بهترین محل برای ماساژ قلبی کدام ناحیه است؟

در مرکز قفسه سینه و روی نیمه تحتانی استخوان جناغ، بهترین محل برای ماساژ قلبی است.

بهترین زمان برای احیای قلبی کی است؟

بلافاصله پس از تشخیص ایست قلبی و بدون اتلاف وقت، باید احیای قلبی کرد.

در احیا بزرگسالان زمان دادن تنفس مصنوعی چقدر است؟

هر بار تنفس مصنوعی باید حدود ۱ ثانیه طول بکشد.

احتمال زنده ماندن بعد از ایست قلبی چقدر است؟

احتمال زنده ماندن بدون انجام احیا بسیار پایین است، اما با شروع سریع و صحیح احیا، این شانس به‌طور قابل توجهی افزایش می‌یابد.

در احیای قلبی ریوی از کدام نبض استفاده میشود؟

در بزرگسالان از نبض کاروتید یا گردن و در نوزادان از نبض براکیال یا بازو، استفاده می‌شود.

چه تفاوتی بین CPR برای کودکان و بزرگسالان وجود دارد؟

عمق فشار در کودکان حدود ۵ سانتی‌متر یا یک سوم قفسه سینه و نسبت فشار به تنفس در کودکان با بزرگسالان (۳۰ به ۲) متفاوت است.

آیا هر کسی می‌تواند CPR انجام دهد؟

بله، هر فردی با گذراندن دوره‌های آموزشی می‌تواند احیا را انجام دهد.

چه ابزارهایی در انجام CPR کمک می‌کنند؟

دستگاه‌هایی همچون دفیبریلاتورهای خودکار خارجی (AED)، دستگاه‌های مکانیکی ماساژ قلبی و تجهیزات راه هوایی مانند BVM، کمک کننده هستند.

سی‌پی‌آر چیست؟

سی‌پی‌آر یا احیای قلبی ریوی (CPR) مجموعه‌ای از اقدامات اضطراری است که برای نجات فرد بیهوش یا کسی که دچار ایست قلبی شده انجام می‌شود. هدف اصلی آن حفظ گردش خون و اکسیژن‌رسانی به مغز و اندام‌های حیاتی تا رسیدن کمک‌های اورژانسی است.

احیای قلبی ریوی بزرگسالان چگونه انجام می‌شود؟

در بزرگسالان، CPR شامل فشار مستقیم بر قفسه سینه یا ماساژ قلبی و در صورت نیاز تنفس مصنوعی است. عمق فشار حدود ۵ تا ۶ سانتی‌متر و سرعت آن ۱۰۰ تا ۱۲۰ بار در دقیقه است. نسبت فشار به تنفس برای بزرگسالان ۳۰ فشار و ۲ تنفس است.

احیای قلبی ریوی کودکان و نوزادان چگونه متفاوت است؟

در کودکان بالای یک سال، عمق ماساژ حدود ۳ تا ۴ سانتی‌متر و در نوزادان زیر یک سال حدود ۴ سانتی‌متر یا یک سوم عمق قفسه سینه است. تنفس مصنوعی باید آرام و کنترل‌شده باشد و فشار بیش از حد وارد نشود. نسبت فشار به تنفس همچنان ۳۰:۲ است، اما توجه به لطافت و ایمنی قفسه سینه بسیار مهم است.

اقدامات اولیه در ایست قلبی چیست؟

در صورت ایست قلبی، ابتدا بررسی نبض و توقف تنفس انجام می‌شود. سپس ماساز قلبی و تنفس دهان به دهان یا سایر روش‌های تنفس مصنوعی آغاز می‌شود. اگر دستگاه دفیبریلاتور در دسترس باشد، از آن برای بازگرداندن ریتم قلب استفاده می‌شود.

نحوه تزریق اپی‌نفرین در احیا چگونه است؟

اپی‌نفرین یا آدرنالین در CPR پیشرفته توسط تیم پزشکی آموزش‌دیده به صورت وریدی یا داخل عضله تزریق می‌شود. این دارو باعث انقباض عروق و افزایش گردش خون به مغز و قلب می‌شود و شانس بازگشت خودبه‌خودی جریان خون را افزایش می‌دهد.

آموزش کمک‌های اولیه چه اهمیتی دارد؟

آموزش کمک‌های اولیه شامل یادگیری احیای قلبی ریوی، تنفس مصنوعی، ماساژ قلبی و نحوه استفاده از دفیبریلاتور است. افراد آموزش‌دیده می‌توانند در مواقع اضطراری نجات فرد بیهوش و جلوگیری از عوارض ناشی از ایست قلبی را انجام دهند.

احیای قلبی ریوی واقعی به چه معناست؟

احیای قلبی ریوی واقعی یعنی انجام دقیق و کامل مراحل CPR، تنفس مصنوعی و ماساژ قلبی، با رعایت زمان طلایی و دقت کافی تا زمانی که نبض و تنفس بیمار بازگردد و فرد به زندگی بازگردد.

نحوه انجام CPR چگونه است؟

برای انجام CPR ابتدا باید از ایمنی محیط اطمینان حاصل کنید و وضعیت هوشیاری و تنفس بیمار را بررسی کنید. در صورت بیهوش بودن و توقف تنفس یا نبض، فورا با اورژانس تماس بگیرید و سپس ماساژ قلبی و تنفس مصنوعی را آغاز کنید. اگر دستگاه دفیبریلاتور در دسترس باشد، می‌توان از آن برای بازگرداندن ریتم قلب استفاده کرد. این اقدامات باید تا بازگشت نبض و تنفس طبیعی بیمار یا رسیدن تیم پزشکی ادامه یابد.