دیابت بیمزه چیست؟ علائم، علل، روشهای درمان و تشخیص
اگر همیشه تشنه هستید، بارها در طول روز یا حتی شب مجبور به ادرار شدید میشوید و حجم ادرارتان بسیار بالاست، ممکن است با دیابت بیمزه مبتلا باشید. این بیماری نادر باعث میشود بدون اینکه سطح قند خونتان تحت تأثیر قرار گیرد، بدن نتواند آب را بهدرستی حفظ کند. برخلاف دیابت قندی که مشکل از قند خون است، در دیابت بیمزه مشکل از کلیهها یا هورمونهاییست که تعادل مایعات بدن را کنترل میکنند.
نتیجه این اختلال، دفع بیش از حد مایعات و احساس تشنگی مداوم است که اگر کنترل نشود، میتواند باعث کمآبی و اختلال در الکترولیتهای بدن شود.
در این مقاله از دارو دات کام، با زبانی ساده و مستقیم، علائم، انواع، علل و راههای تشخیص دیابت بیمزه را بررسی میکنیم و راهکارهایی ارائه میدهیم تا بتوانید بهتر با این بیماری کنار بیایید و از عوارض احتمالی جلوگیری کنید.
دیابت بی مزه چیست؟
دیابت بیمزه (Diabetes Insipidus)، نوعی بیماری تقریبا نادر است که منجر به دفع ادرار در حجم بالا میشود؛ دفع ادرار زیاد در طول روز نیز باعث ایجاد تشنگی شدید در فرد خواهد شد.
این بیماری با دیابت شیرین (دیابت نوع ۱ و ۲) متفاوت است و به قند خون ربطی ندارد. با اینحال پرادراری و تشنگی مداوم از نشانههای مشترک بین دیابت نوع ۱، دیابت نوع ۲ و دیابت بیمزه هستند.
دیابت بیمزه به دنبال ایجاد اختلال در عملکرد هورمونی به نام «وازوپرسین» ایجاد میشود. اختلال در عملکرد وازوپرسین، باعث بههم خوردن تعادل آب و نمک در بدن خواهد شد.
دیابت بی مزه چقدر شایع است؟
براساس آمار ارائهشده در سایت NIDDK، از هر ۲۵ هزار نفر در سراسر جهان، حدود ۱ نفر به بیماری دیابت بیمزه مبتلاست. بیشترین مبتلایان به این نوع بیماری را بزرگسالان تشکیل میدهند با اینحال، دیابت بیمزه ممکن است در هر سنی رخ دهد.
دیابت بیمزه در موارد نادر، ممکن است در دوران بارداری نیز ایجاد شود که در این صورت به آن دیابت بی مزه بارداری گفته میشود.
علائم دیابت بی مزه چیست؟
مهمترین علائم دیابت بیمزه عبارتند از:
- دهیدراته شدن بدن (کمآبی بدن)
- حجم بالای ادرار به صورت بیرنگ یا کمرنگ
- ادرار رقیق
- پلیاوری (ادرار زیاد)
- پلیدیپسیا (تشنگی زیاد)
پلیاوری میتواند نشانه نوشیدن آب زیاد از روی عادت (پلیدیپسیا روانزاد) هم باشد اما با این تفاوت که در پلیدیپسیا روانزاد، پرادراری در اثر مصرف زیاد آب رخ میدهد و در دیابت بی مزه، بدن در اثر از دست دادن آب زیاد دچار تشنگی فیزیولوژیک میشود.
دفع چه مقدار از ادرار نشانه دیابت بی مزه است؟
بدن بیشتر افراد در روز بین ۱ تا ۳ لیتر ادرار تولید میکنند. در مقابل، افراد مبتلا به دیابت بیمزه ممکن است تا ۲۰ لیتر ادرار در طول روز دفع کنند.
علائم دیابت بی مزه در کودکان
نشانههای دیابت بی مزه در کودکان نسبت به بزرگسالان کمی متفاوت است:
- کمآبی شدید بدن
- یبوست
- استفراغ
- تب
- تحریکپذیری و بیقراری
- رشد نامناسب یا کاهش وزن
- خواب نامنظم و مشکلات بینایی
در صورت مشاهده این علائم، باید هر چه زودتر به پزشک عمومی یا متخصص غدد، مراجعه شود. این علائم نشاندهنده اختلال عملکرد بدن در حفظ آب به شمار میرود.
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
اگر یکی از نشانههایی که در ادامه به آنا اشاره میکنیم را دارید، هر چه زودتر به دکتر غدد یا داخلی مراجعه کنید:
- اگر بیشتر از حد معمول ادرار میکنید. (در افراد سالم معمولا ۴ تا ۷ بار در ۲۴ ساعت ادرار طبیعی است)
- اگر در دفعات بالا و با حجم کم احساس نیاز فوری به ادرار کردن دارید.
- اگر کودک شما بیشتر از ۱۰ بار در روز ادرار میکند. (البته کودکان به طور طبیعی دفعات ادرار بیشتری دارند)
نکته! اگر همیشه احساس تشنگی دارید، حتما باید به پزشک مراجعه کنید. این حالت ممکن است نشانه دیابت بیمزه نباشد، اما لازم است علت آن بررسی شود.
پزشک علت این عارضهها را با انجام یکسری آزمایشها، پیدا میکند و در صورت تشخیص دیابت بیمزه، راههای درمان و مدیریت آن را به شما پیشنهاد دهد.
چه چیزی باعث ابتلا به دیابت بی مزه میشود؟
عوامل متعددی میتوانند علت دیابت بی مزه باشند. مهمترین دلایل ایجاد این بیماری عبارتند از:
- آسیب به هیپوتالاموس یا غده هیپوفیز
- ضربه شدید به سر
- عفونتهای مغزی
- بیماریهای خودایمنی آسیبزننده به سلولهای تولیدکننده AVP
- مشکلات ژنتیکی
- قطع شدن جریان خون به غده هیپوفیز
- وجود تومور در مغز یا در نزدیکی غده هیپوفیز
- مصرف برخی داروها مانند لیتیوم
- سطح بالای کلسیم در خون (هایپرکلسمی)
- بیماریهای کلیوی، مانند بیماری کلیه پلیکیستیک
- بارداریهای چندقلویی
- وجود مشکلات کبدی مانند پرهاکلامپسی یا سندرم HELLP
میتوانید برای آشنایی بیشتر در مورد پرهاکلامپسی یا همان مسمومیت حاملگی مطلب زیر را مطالعه کنید:
تفاوت دیابت بیمزه و دیابت قندی چیست؟
دیابت بیمزه با دیابت قندی (نوع ۱ و نوع ۲) متفاوت است اگرچه هر دو، باعث افزایش تشنگی، نوشیدن مایعات زیاد و تکرر ادرار میشوند.
در دیابت شیرین، سطح قند خون بالا است و کلیهها تلاش میکنند این قند اضافی را از طریق ادرار دفع کنند. اما در دیابت بیمزه، سطح قند خون طبیعی است، با این تفاوت که کلیهها قادر به تغلیظ صحیح ادرار نیستند و در نتیجه مقدار زیادی ادرار رقیق تولید میشود.
میتوانید برای آشنایی بیشتر در مورد انواع دیابت شیرین یا دیابت قندی، مطلب زیر را مطالعه کنید:
چه عواملی ریسک خطر ابتلا به دیابت بی مزه را بالا میبرند؟
احتمال ابتلا به دیابت بیمزه برای هر فردی در هر سنی ایجاد شود، اما احتمال بروز آن در بزرگسالان بیشتر است، با اینحال احتمال ایجاد این بیماری به دنبال عوامل زیر، افزایش مییابد:
- داشتن سابقه خانوادگی ابتلا به بیماری دیابت بیمزه
- مصرف برخی داروهای دیورتیکها (ادرارآورها)
- داشتن سطوح بالای کلسیم یا سطوح پایین پتاسیم در خون
- داشتن سابقه آسیب جدی به سر یا سابقه عمل جراحی مغز
- مصرف داروهای آسیبزننده به کلیه مانند برخی داروهای مورد استفاده در اختلال دوقطبی
آیا دیابت بیمزه ارثی است؟
بله؛ کلیههای شما شامل نفرونها است که مواد زائد را از خون فیلتر کرده و به تولید ادرار کمک میکند. همچنین هورمون وازوپرسین (AVP) در یک فرد سالم، به نفرونها سیگنال میدهد تا آب را به بدن بازجذب کنند.
انواع دیابت بی مزه
دیابت بیمزه به دو نوع اصلی دیابت بیمزه مرکزی یا کرانیال و دیابت بیمزه کلیوی یا نفروژنیک تقسیم میشود؛ این دستهبندی براساس علت اصلی عارضه دیابت بیمزه انجام میشود. که در ادامه بهطور دقیق بررسی میکنیم:
دیابت بی مزه مرکزی یا کرانیال
کمبود آرژینین وازوپرسین که دیابت بیمزه مرکزی یا کرانیال نیز نامیده میشود، به دلیل اختلال در عملکرد کلیه ایجاد خواهد شد. در این نوع از دیابت بیمزه، مقدار هورمون آرژینین وازوپرسین (AVP) در بدن کافی نیست و به همین دلیل کلیهها نمیتوانند به درستی ادرار را غلیظ کنند. علت رایج AVP-D، آسیب به هیپوتالاموس یا غده هیپوفیز (مثلا پس از عفونت، جراحی، تومور مغزی یا ضربه به سر) است.
در حدود یک سوم موارد، علت مشخصی برای کاهش تولید AVP پیدا نمیشود. این نوع از دیابت بیمزه بهعنوان شایعترین نوع دیابت بیمزه یا دیابت بی مزه اولیه (پُلیدیپسیا) شناخته میشود.
دیابت بی مزه نفروژنیک یا کلیوی
مقاومت به آرژینین وازوپرسین بهعنوان دیابت بیمزه کلیوی یا نفروژنیک نیز شناخته میشود. مقدار AVP در بدن در این نوع دیابت بیمزه، طبیعی است؛ بااینحال کلیهها به این هورمون پاسخ مناسب نمیدهند؛ بنابراین همچنان حجم بالای ادرار رقیق تولید میشود.
علل رایج مقاومت به آرژینین وازوپرسین عبارتند از:
- آسیب به غده هیپوفیز و کلیهها
- عوامل ارثی
علاوهبر موارد بالا، مصرف بعضی داروها، بهویژه لیتیوم نیز منجر به ایجاد دیابت بیمزه میشود. این داروها برای درمان برخی اختلالات روانی کاربرد دارند.
دیابت بی مزه عصبی
دیابت بیمزه عصبی (Central Diabetes Insipidus)، یک اختلال نادر است که در آن مغز، به علل آسیب هیپوفیز یا هیپوتالاموس، هورمون ضد ادراری (ADH یا وازوپرسین) کافی تولید یا ترشح نمیکند. برای مثال موارد زیر میتوانند باعث ابتلا به این بیماری شوند:
- تومورهای هیپوفیز و DI: فشار آوردن به بافتهای اطراف یا تخریب ساقه هیپوفیز توسط تومورها و اختلال در مسیر انتقال یا ذخیرهسازی هورمون وازوپرسین
- عوارض جراحی مغز و DI: آسیب موقتی یا دائمی به بافتهای تولیدکننده یا مسیر انتقال هورمون وازوپرسین
همچنین، هرگونه آسیب مغزی، عفونتها و گاهی عوامل ارثی در ایجاد این بیماری نقش دارند. در این شرایط، کلیهها قادر به حفظ آب نیستند و فرد ادرار بسیار زیادی (تا ۱۵ لیتر در روز) دفع کرده و دچار تشنگی شدید میشود. این بیماری با قند خون ارتباطی ندارد و معمولا با کمآبی بدن، افزایش سدیم خون و علائم آزاردهنده همراه است.
عوارض دیابت بی مزه چیست؟
کمآبی بدن از مهمترین عارضههای دیابت بیمزه به شمار میرود. سایر عوارض بیماری دیابت بیمزه به شرح زیر است:
- احساس تشنگی شدید
- خشکی دهان
- سرگیجه یا احساس سبکی سر هنگام ایستادن
- خستگی
- مشکل در انجام کارهای سادهی ذهنی
- حالت تهوع
- غش کردن
- هیپرناترمی (سدیم بالا)
درصورتیکه بیمار به اندازه کافی مایعات ننوشد، خطر کمآبی و برهم خوردن تعادل الکترولیتها (نمکهای بدن) افزایش مییابد. از سوی دیگر، اگر فرد مبتلا به دیابت بیمزه، بیش از نیاز بدن آب بنوشد، ممکن است تعادل الکترولیتها به هم بخورد و این مسئله نیز خطرناک است.
آیا دیابت بی مزه خطرناک است؟
دیابت بیمزه در اغلب موارد، مشکل جدی ایجاد نمیکند؛ بهشرطی که بیمار به اندازه کافی آب بنوشد. البته خطر مرگ بر اثر ابتلا به دیابت بیمزه در نوزادان، سالمندان و افراد مبتلا به بیماریهای روانی، بیشتر است. چراکه این تشخیص و رفع تشنگی در این گروه از بیمارها، مشکلتر خواهد بود.
روشهای تشخیص دیابت بی مزه
تشخیص دیابت بیمزه توسط پزشک غدد و با انجام آزمایشهای ویژه انجام میشود تا سایر بیماریهای با علائم مشابه رد شوند.
آزمایش دیابت بی مزه
مهمترین آزمایشها و روشهای تشخیص دیابت بی مزه عبارتند از:
| نوع آزمایش | هدف و کاربرد |
| آزمایش ادرار | بررسی رقیق و آبکی بودن ادرار و سطح قند برای رد احتمال دیابت قندی (دیابت شیرین). |
| آزمایش خون | اندازهگیری سطح سدیم و سایر مواد شیمیایی خون. |
| تست محرومیت از آب | دقیقترین روش تشخیص دیابت بیمزه؛ بیمار برای چند ساعت از نوشیدن مایعات منع میشود تا بررسی شود حتی در کمآبی بدن ادرار رقیق تولید میشود. |
| آزمایش Copeptin | اندازهگیری میزان کوپپتین، ماده همراه با وازوپرسین در خون. |
| تصویربرداری با امآرآی | بررسی آسیب احتمالی به هیپوتالاموس یا غده هیپوفیز. |
راههای درمان دیابت بی مزه
نوع درمان دیابت بیمزه بسته به کمبود هورمون ضدادراری یا به دلیل اختلال عملکرد کلیهها، متفاوت است. نوشیدن آب کافی در این دو نوع اختلال، برای پیشگیری از کمآبی بدن ضروری به شمار میرود.
بهطورکلی، بیشتر افراد مبتلا به دیابت بیمزه با رعایت دستورات پزشک و مصرف کافی آب به زندگی عادی بازمیگردند.
در ادامه، روش درمان هر کدام از انواع دیابت بی مزه را بررسی خواهیم کرد:
درمان دیابت بیمزه مرکزی (AVP-D)
بدن در دیابت بیمزه مرکزی، هورمون وازوپرسین کافی تولید نمیکند. برای درمان آن معمولا از دارویی به نام دسموپرسین استفاده میشود که عملکردی مشابه این هورمون را دارد. دسموپرسین به صورت اسپری بینی، قرص یا تزریق، قابل استفاده است.
درمان دیابت بیمزه کلیوی (AVP-R)
کلیهها در دیابت بیمزه کلیوی، به هورمون وازوپرسین پاسخ نمیدهند. معمولا از دیورتیکهای تیازیدی و داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) برای کاهش حجم ادرار استفاده میشود. در نظر داشته باشید که تجویز نوع دارو و دوز دارو برای کنترل و درمان دیابت بیمزه، فقط باید توسط پزشک متخصص انجام شود.
درمان دیابت بی مزه بارداری
برای درمان دیابت بیمزه بارداری، از دسموپرسین استفاده میشود که برای مادر و جنین بیخطر است. این عارضه معمولا پس از زایمان، برطرف خواهد شد.
درمان دیابت بیمزه تشنگیزا
درمان مشخصی برای دیابت بی مزه تشنگیزا، وجود ندارد. برای کاهش حس تشنگی حاصل از این نوع دیابت بیمزه میتوان از مکیدن یخ یا آبنباتهای بدون قند کمک گرفت.
درمان دیابت بی مزه در خانه
درمان دیابت بی مزه در خانه قطعی نیست و نیاز به تشخیص و درمان پزشکی دارد. با این حال، برای مدیریت علائم مثل تشنگی شدید و دفع زیاد ادرار، اقدامات زیر با صلاحدید پزشک، میتوانند مفید باشند:
- مدیریت مصرف آب و مایعات؛ نوشیدن آب کافی برای جلوگیری از دهیدراته شدن ضروری است، اما از مصرف بیش از حد (پلیدیپسیا) که کلیهها را تحت فشار قرار میدهد، باید خودداری کرد. همچنین، مصرف نمک را محدود کنید، زیرا نمک باعث افزایش تشنگی میشود.
- داشتن رژیم غذایی مناسب؛ مصرف قهوه، چای و نوشابههای کافئیندار که اثر ادرارآوری دارند، باید محدود شود. در عین حال، رعایت یک رژیم متعادل شامل غذاهای فیبردار و با شاخص گلیسمی پایین میتواند به سلامت کلی بدن کمک کند.
- مصرف با احتیاط چایهای گیاهی؛ برخی منابع به استفاده از چایهای گیاهی مانند بابونه یا دارچین اشاره میکنند، اما این موارد در درمان دیابت بیمزه قطعی نیستند و فقط ممکن است در مدیریت کلی بدن مفید باشند و هرگز جایگزین درمان پزشکی نمیشوند.
سبک زندگی و رژیم غذایی برای دیابت بی مزه
رژیم غذایی یا تغذیه خاصی در ایجاد یا پیشگیری از دیابت بیمزه نقش ندارد. بااینحال پزشک ممکن است برای بهبود علائم، پروتئین کم و رژیم غذایی کمنمک در DI را توصیه کند. این نوع رژیم منجر به کاهش حجم ادرار، بهویژه در موارد دیابت بیمزه کلیوی (نفرروژنیک)، میشود. رژیم غذایی کمنمک در DI
البته تغییرات ساده رژیم غذایی و سبک زندگی در برخی از بیماران، منجر به کنترل علائم دیابت بی مزه خواهد شد. این اقدامات کمک میکنند از کمآبی بدن جلوگیری شود و کیفیت زندگی فرد بهبود یابد.
درمان دیابت بی مزه در طب سنتی
درمان گیاهی و طب سنتی میتواند بهعنوان روش مکمل در کنار درمان پزشکی، به کنترل بهتر دیابت بی مزه کمک کند. طب سنتی چند راهکار گیاهی ارائه میدهد که میتوانید از آنها استفاده کنید، اما همیشه پیش از مصرف هر داروی گیاهی یا مکمل، با پزشک غدد در دکترتو مشورت کنید، زیرا ممکن است با داروهای تجویزی تداخل داشته باشند.
برخی راهکارهای پیشنهادی طب سنتی برای دیابت اینسیپیدوس عبارتند از:
- مصرف روزانه یک لیوان شیر بادام
- نوشیدن روزانه حدود ۸ لیوان آب برای تأمین مایعات بدن
- مصرف یک لیوان شربت عسل و لیمو ترش در طول روز
- اجتناب از مصرف نارنگی به دلیل احتمال تشدید علائم
- در صورت کمآبی شدید، استفاده از آب هندوانه برای تأمین آب مورد نیاز بدن
داروی دیابت بی مزه
داروی اصلی برای دیابت بیمزه مرکزی، دسموپرسین (DDAVP) است که نقش جایگزینی هورمون ضد ادراری (ADH) را دارد و میتواند به صورت اسپری بینی، قرص یا تزریق مصرف شود.
در دیابت بی مزه نفروژنیک، درمان معمولا شامل دیورتیکها مانند هیدروکلروتیازید، محدودیت مصرف نمک و گاهی داروهایی مانند کاربامازپین یا ایندومتاسین است تا عملکرد کلیه بهبود یافته و دفع آب کاهش یابد.
انتخاب روش درمان بستگی به نوع دیابت بیمزه دارد و هدف اصلی کنترل علائم و پیشگیری از کمآبی بدن است.
آیا افراد مبتلا به دیابت بی مزه باید انسولین مصرف کنند؟
دیابت بیمزه بر میزان قند خون تاثیری ندارد. بهاینترتیب استفاده از انسولین اضافی برای درمان این عارضه ضروری نبوده و بهعنوان درمانی برای علائم دیابت بی مزه کاربرد ندارد.
آیا دیابت بی مزه درمان قطعی دارد؟
دیابت بیمزه (Diabetes Insipidus) معمولا درمان قطعی ندارد، اما با دارو و مدیریت صحیح علائم میتوان آن را بهخوبی کنترل کرد و بیماران قادر به داشتن زندگی طبیعی هستند.
روش درمان بسته به نوع دیابت بیمزه مرکزی و کلیوی (نفرونیک)، نفروژنیک یا بارداری، متفاوت است و ممکن است شامل قرص دسموپرسین، رژیم غذایی کمنمک و مدیریت مصرف مایعات برای پیشگیری از کمآبی و کنترل الکترولیتها (سدیم، پتاسیم) باشد، هرچند نوع بارداری اغلب پس از زایمان خودبهخود برطرف میشود.
آیا راهی برای پیشگیری از دیابت بی مزه وجود دارد؟
اصلیترین روش درمان دیابت بی مزه این است که به میزان کافی مایعات بنوشید تا از کمآبی بدن جلوگیری شود. همچنین مراجعه به فوق تخصص کلیه (نفرولوژیست) یا فوق تخصص غدد (اندوکرینولوژیست) نیز برای درمان اساسی اختلالهای هورمونی موثر خواهد بود.
توصیهای از تیم دارو دات کام به شما
اگر به هورمون ضد ادراری (ADH) یا وازوپرسین یا مقاومت به وازوپرسین (AVP-R) مبتلا باشید، ممکن است هرگز نتوانید تشنگی خود را کامل برطرف کنید. همچنین تکرار ادرار به دفعات بالا در طول روز ممکن است زندگی شما را مختل کند.
ازاینرو با مشاهده علائمی مثل کمآبی و تکرر ادرار، حتما به پزشک عمومی یا فوق تخصص غدد مراجعه کنید. پزشک براساس نشانههای بیمار برای تجویز دارو و توصیههای عمومی اقدام میکند.
اگر سوالی دارید، در بخش نظرات بنویسید و با ما به اشتراک بگذارید.
سوالات متداول
آیا دیابت بیمزه باعث بالا رفتن قند خون میشود؟
خیر. دیابت بیمزه با اختلال در هورمون ضدادراری (ADH) یا عملکرد کلیهها مرتبط است و قند خون معمولاً نرمال باقی میماند.
خطرناکترین عارضه دیابت بیمزه چیست؟
کمآبی شدید بدن و عدم تعادل الکترولیتها، بهویژه سدیم، که در موارد شدید میتواند منجر به تشنج، کما یا مرگ شود.
آیا دیابت بیمزه درمان قطعی دارد؟
خیر. درمان قطعی ندارد، اما با دارو و مدیریت صحیح مایعات و رژیم غذایی، علائم بهخوبی کنترل میشوند.
آیا این بیماری ارثی است؟
گاهی ارثی است، اما بیشتر موارد ناشی از آسیب مغزی، تومور، جراحی هیپوفیز یا عفونتها هستند.
ادرار در این بیماری چه فرقی با ادرار عادی دارد؟
ادرار بسیار رقیق و حجم آن زیاد است و دفع مکرر ادرار همراه با تشنگی شدید رخ میدهد، در حالی که قند خون نرمال است.
از کجا بفهمم دیابت بی مزه دارم؟
با علائم اصلی مثل ادرار زیاد و رقیق، تشنگی شدید و غیرقابل کنترل و خشکی شدید پوست میتوان حدس زد، اما تشخیص قطعی با آزمایش خون و ادرار انجام میشود.
di مخفف چیست؟
di مخفف Diabetes Insipidus (دیابت بی مزه) است.
چه افرادی مستعد ابتلا به دیابت بی مزه هستند؟
افراد با سابقه خانوادگی ژنتیکی، بیماران دارای تومور مغزی، کسانی که ضربه به سر یا جراحی هیپوفیز داشتهاند و مصرفکنندگان طولانیمدت داروی لیتیوم مستعد ابتلا به این بیماری هستند.
چه ورزشی برای دیابت بی مزه مناسب است؟
تمام ورزشهای هوازی سبک تا متوسط مانند پیادهروی، شنا و دوچرخهسواری مناسب هستند، اما باید همیشه آب کافی بنوشید تا دچار کمآبی نشوید.
دیابت بی مزه عصبی چیست؟
همان دیابت بیمزه مرکزی است که در اثر آسیب عصبی به هیپوتالاموس یا هیپوفیز (مانند تومور یا ضربه) و عدم تولید هورمون وازوپرسین ایجاد میشود.
دیابت بی مزه در کودکان چگونه است؟
دیابت بی مزه در کودکان اغلب ارثی بوده و در صورت درمان نشدن کودک با مشکلاتی در رشد جسمی و ذهنی، آسیب به مثانه و کلیه و تحریکپذیری مواجه میشود.
برای دیابت بی مزه به کدام دکتر مراجعه کنیم؟
در صورت ابتلا به دیابت بی مزه بسته به علت زمینهای باید به متخصص غدد درون ریز یا متخصص مغز و اعصاب مراجعه شود.
آیا دیابت بیمزه در بارداری هم رخ میدهد؟ خطرناک است؟
بله، دیابت بیمزه بارداری رخ میدهد. اگر کنترل نشود میتواند باعث کمآبی شدید مادر و مشکلاتی برای جنین شود، اما در صورت درمان معمولا بیخطر است.
چه زمانی باید فوری به اورژانس مراجعه کرد؟
در صورت تشنگی غیرقابل کنترل، سرگیجه شدید، گیجی، تشنج، بیهوشی یا کاهش ادرار ناگهانی باید فورا به اورژانس مراجعه کنید.
آیا رژیم غذایی یا سبک زندگی میتواند علائم را بهتر کند؟
بله، کاهش مصرف نمک و پروتئین، نوشیدن آب کافی برای جلوگیری از کمآبی و مدیریت سبک زندگی به کنترل علائم کمک میکند.
هورمون ضدادراری (ADH) چیست؟
هورمون ضدادراری یا وازوپرسین، هورمونی است که توسط هیپوفیز ترشح شده و با دستور به کلیهها، باعث جذب مجدد آب و کاهش دفع ادرار میشود.
مطالب این مقاله صرفاً جهت اطلاعرسانی است و هرگز جایگزین توصیه، تشخیص یا درمان پزشک متخصص نمیشود. قبل از هرگونه تصمیم درمانی، ابتدا با پزشک خود مشورت کنید.
منابع مقاله:
niddk | mayoclinic | nhs | clevelandclinic | medlineplus
نظرات