عادات ساده زندگی که میتوانند خطر آلزایمر را تا ٣٨ درصد کاهش دهند
وبگاه سایِنس اَلِرت در گزارشی آورده است: پژوهشگران دانشگاه راش در آمریکا با بررسی عادات ذهنی هزار و ۹۳۹ نفر در سه مقطع سنی (۱۲ سالگی، ۴۰ سالگی و سن فعلی) به نتایج جالبی رسیدند. شرکتکنندگان که به طور میانگین ۸۰ سال سن داشتند، به مدت حدود هشت سال زیر نظر بودند. از آنها پرسیده شد چقدر کتاب میخوانند، به کتابخانه و موزه میروند، زبان جدید یاد میگیرند و از فرهنگ لغت استفاده میکنند.
در ادامه این مطلب را در دارو دات کام بخوانید.
اگر میخواهید مغزتان تا سالمندی تیز و فعال بماند، کتاب بخوانید، بنویسید و زبان یاد بگیرید. یک مطالعه جدید که طی هشت سال روی نزدیک به ۲ هزار نفر انجام شده، نشان میدهد فعالیتهای فکری مداوم در طول زندگی خطر آلزایمر را تا ۳۸ درصد و خطر اختلال شناختی خفیف را تا ۳۶ درصد کاهش میدهد.
آندریا زامیت (Andrea Zammit)، عصبروانشناس و نویسنده این مطالعه، میگوید: ما تأثیر غنای فکری را از کودکی تا سالمندی بررسی کردیم. یافتههای ما نشان میدهد سلامت شناختی در سالمندی، به شدت تحت تأثیر قرارگرفتن در معرض محیطهای محرک فکری در طول زندگی است.
اعداد و ارقام چشمگیر
نتایج نشان داد افرادی که بالاترین امتیاز را در مقیاس غنای شناختی داشتند، در مقایسه با پایینترین امتیازها:
- ۳۸ درصد کمتر در معرض آلزایمر بودند و
- ۳۶ درصد کمتر در معرض اختلال شناختی خفیف قرار داشتند.
به طور متوسط، فعالیت ذهنی مداوم در طول عمر میتواند شروع آلزایمر را ۵ سال به تأخیر بیندازد و شروع اختلال شناختی خفیف را ۷ سال دیرتر رقم بزند.
شواهدی از بافت مغز
پژوهشگران همچنین بافت مغز شرکتکنندگانی که در طول مطالعه فوت کردند را بررسی نمودند. نشانههایی وجود داشت که مغز افرادی که در کودکی فعالیت ذهنی بیشتری داشتند، در برابر تجمع پروتئینهای مرتبط با آلزایمر محافظت شده بود.
فراتر از پایگاه اجتماعی
پژوهشگران دادههای مربوط به وضعیت اجتماعی اقتصادی را هم جمعآوری کردند تا ببینند آیا این عامل روی نتایج تأثیر دارد یا نه. جالب اینکه مزایای فعالیت ذهنی مستقل از وضعیت اجتماعی و اقتصادی عمل میکند.
آنها در مقاله خود نوشتهاند: یافتههای ما نشان میدهد غنای شناختی صرفاً نمایانگر پایگاه اجتماعیاقتصادی نیست. این فعالیتها تأثیری مستقل و فراتر از آن دارند.
مطالعه چه چیزی را ثابت نمیکند؟
این پژوهش یک ارتباط قوی بین فعالیت ذهنی و کاهش خطر آلزایمر نشان میدهد، اما رابطه علت و معلولی را اثبات نمیکند. ممکن است عوامل دیگری مانند خواب، ورزش یا رژیم غذایی هم در این میان نقش داشته باشند.
همچنین این مطالعه تا حدی به حافظه افراد برای یادآوری عادتهای گذشته متکی بوده که میتواند خطا داشته باشد.
مغز هم مثل بدن به ورزش نیاز دارد
با وجود این محدودیتها، یافتهها با پژوهشهای قبلی همخوانی دارد. حل معما، یادگیری زبان و مطالعه، همگی راههایی برای فعال نگهداشتن نورونها (سلولهای اصلی مغز) و کاهش زوال شناختی هستند. به نظر میرسد مغز ما هم به اندازه بقیه بدن به تمرین نیاز دارد.
زامیت تأکید میکند: یافتههای ما امیدوارکننده است. شرکت مداوم در فعالیتهای متنوع ذهنی در طول زندگی میتواند تفاوت چشمگیری در سلامت شناختی ایجاد کند. سرمایهگذاری عمومی برای دسترسی به محیطهای غنی مانند کتابخانهها و برنامههای آموزشی میتواند به کاهش بروز زوال عقل کمک کند.
توصیههای کاربردی
کتاب بخوانید، زبان یاد بگیرید و به موزه بروید. این کارها نه فقط برای امروزتان، که برای مغزتان در ۸۰ سالگی مفید است. پژوهشی تازه نشان میدهد فعالیتهای ذهنی مداوم در طول عمر میتواند خطر آلزایمر را تا ۳۸ درصد کاهش دهد. شاید وقت آن رسیده که به مغزمان به اندازه بدنمان ورزش بدهیم.
مطالب این مقاله صرفاً جهت اطلاعرسانی است و هرگز جایگزین توصیه، تشخیص یا درمان پزشک متخصص نمیشود. قبل از هرگونه تصمیم درمانی، ابتدا با پزشک خود مشورت کنید.
منابع مقاله:
ایرنا
نظرات