کاردیومیوپاتی چگونه بر عملکرد قلب تأثیر میگذارد و چه علائمی دارد؟
کاردیومیوپاتی به گروهی از بیماریهای عضله قلب گفته میشود که باعث تغییر در ساختار یا عملکرد قلب میشوند. در این شرایط، توانایی قلب برای پمپاژ خون بهطور موثر کاهش مییابد و ریتم طبیعی انقباضات قلب دچار اختلال میشود.
این بیماری میتواند ژنتیکی باشد یا بر اثر عوامل اکتسابی مانند فشار خون مزمن، بیماریهای سیستمیک، عفونت یا مصرف طولانیمدت الکل ایجاد شود.
کاردیومیوپاتی خطر بروز نارسایی عضله قلب، آریتمی، و حتی ایست قلبی ناگهانی را افزایش میدهد. علائم آن شامل تنگی نفس، خستگی مزمن، ضربان نامنظم قلب، تورم اندامها و درد قفسه سینه است، اگرچه در برخی افراد بیماری بدون علامت باقی میماند.
شناخت و تشخیص به موقع انواع کاردیومیوپاتی، از جمله کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک و گشاد شده، اهمیت بالایی دارد تا بتوان از پیشرفت بیماری و عوارض جدی جلوگیری کرد و درمان مناسب را آغاز نمود.
در ادامه این مقاله از دارو دات کام با همراه باشید تا هر آنچه که لازم است درباره این بیماری بدانید را با شما به اشتراک بگذاریم.
- کاردیومیوپاتی چیست؟
- علائم کاردیومیوپاتی
- انواع کاردیومیوپاتی
- چه عواملی باعث کاردیومیوپاتی میشوند؟
- وجود کدام عوامل ریسک خطر ابتلا به کاردیومیوپاتی را بالا میبرند؟
- عوارض کاردیومیوپاتی چیست؟
- چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
- کاردیومیوپاتی چگونه تشخیص داده میشود؟
- کاردیومیوپاتی چگونه درمان میشود؟
- چگونه میتوان خطر ابتلا به کاردیومیوپاتی را کاهش داد و از آن پیشگیری کرد؟
کاردیومیوپاتی چیست؟
کاردیومیوپاتی به گروهی از بیماریهای عضله قلب که به آنها میوکارد گفته میشود، میگویند که باعث تغییر در ساختار یا عملکرد قلب میشوند.
در این نوع از بیماری ماهیچه قلب، توانایی قلب برای پمپاژ موثر خون کاهش مییابد یا نظم طبیعی انقباضات آن دچار اختلال میشود.
کاردیومیوپاتی میتواند علل ژنتیکی یا اکتسابی داشته باشد و در صورت پیشرفت، خطر بروز آریتمی، نارسایی قلبی و عوارض جدی قلبی را افزایش دهد.
علائم کاردیومیوپاتی
علائم کاردیومیوپاتی بسته به نوع و شدت بیماری متفاوت است، اما شایعترین علائم شامل موارد زیر میشود:
- تنگی نفس، بهویژه هنگام فعالیت یا در حالت درازکش
- خستگی و کاهش تحمل فعالیت بدنی
- تپش قلب یا ضربان نامنظم
- درد یا احساس فشار در قفسه سینه
- سرگیجه، سبکی سر یا غش
- تورم پاها، مچ پا یا شکم
- خستگی مزمن
- افزایش وزن ناگهانی ناشی از تجمع مایعات
در برخی افراد، بهویژه در مراحل اولیه، کاردیومیوپاتی ممکن است بدون علامت باشد و تنها در بررسیهای پزشکی تشخیص داده شود.
- درد قفسه سینه
- احساس تپش قلب
- غش کردن
انواع کاردیومیوپاتی
شناخت انواع کاردیومیوپاتی قلب از نظر تشخیص، پیشآگهی و انتخاب درمان مناسب اهمیت بالینی بالایی دارد. در ادامه، 11 نوع از مهمترین انواع این بیماری را بهصورت خلاصه معرفی خواهیم کرد:
1. کاردیومیوپاتی گشاد شده (Dilated Cardiomyopathy)
در این نوع، بطنها بهویژه بطن چپ گشاد و دیواره قلب نازک میشود و قدرت انقباضی قلب کاهش مییابد. این وضعیت یکی از علل شایع نارسایی قلبی است و میتواند ژنتیکی یا اکتسابی باشد.
2. کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک (Hypertrophic Cardiomyopathy)
با ضخیم شدن غیرطبیعی عضله قلب مشخص میشود، بدون اینکه علت آن فشار خون یا بیماری دریچهای باشد. اغلب زمینه ژنتیکی دارد و میتواند خطر آریتمی و مرگ ناگهانی قلبی را افزایش دهد.
3. کاردیومیوپاتی ایسکمیک (Ischemic Cardiomyopathy)
در اثر کاهش مزمن خونرسانی به عضله قلب، معمولا بهدنبال بیماری عروق کرونر یا سکته قلبی ایجاد میشود و با کاهش عملکرد پمپاژ قلب همراه است.
4. دیسپلازی آریتموژنیک بطن راست (ARVD)
یک بیماری ژنتیکی نادر که در آن عضله بطن راست بهتدریج با بافت چربی و فیبروتیک جایگزین میشود. این اختلال بیشتر با آریتمیهای خطرناک و سنین جوانتر مرتبط است.
5. کاردیومیوپاتی محدودکننده (Restrictive Cardiomyopathy)
در این نوع، دیوارههای قلب سفت میشوند و پر شدن طبیعی بطنها در زمان دیاستول مختل میگردد، در حالی که قدرت انقباض ممکن است نسبتا حفظ شود.
6. کاردیومیوپاتی آمیلوئیدوز ترانستیرتین (ATTR-CM)
ناشی از رسوب پروتئین ترانستیرتین در عضله قلب است که باعث سفتی و اختلال عملکرد قلب میشود. این نوع بیشتر در سالمندان یا در زمینه بیماریهای ژنتیکی دیده میشود.
پروتئین ترانستیرتین، پروتئینی است که بهطور طبیعی در خون وجود دارد و وظیفهاش انتقال ویتامین A و هورمون تیروکسین است. در برخی افراد، این پروتئین به شکل غیرطبیعی رسوب پیدا میکند و در عضله قلب تجمع میکند. این تجمع باعث سفت شدن دیواره قلب و اختلال پر شدن بطنها میشود و عملکرد قلب را کاهش میدهد. این مشکل معمولا در سالمندان بیشتر دیده میشود.
7. سندرم قلب شکسته (کاردیومیوپاتی تاکوتسوبو)
معمولا بهدنبال استرس شدید جسمی یا روانی رخ میدهد و با ضعف ناگهانی و موقتی عملکرد بطن چپ همراه است. اغلب برگشتپذیر است.
8. کاردیومیوپاتی ناشی از شیمیدرمانی
برخی داروهای ضدسرطان میتوانند به عضله قلب آسیب برسانند و باعث کاهش عملکرد قلب شوند. شدت آسیب به نوع دارو، دوز و مدت درمان بستگی دارد.
9. کاردیومیوپاتی ناشی از الکل
مصرف مزمن و طولانیمدت الکل میتواند به تضعیف عضله قلب و بروز کاردیومیوپاتی گشادشده منجر شود. قطع مصرف الکل در مراحل اولیه میتواند مؤثر باشد.
10. عدم تراکم بطن چپ (Left Ventricular Noncompaction – LVNC)
یک اختلال مادرزادی که در آن عضله بطن چپ بهطور کامل تکامل نمییابد و ساختاری اسفنجی پیدا میکند. این وضعیت میتواند با نارسایی قلبی و آریتمی همراه باشد.
11. کاردیومیوپاتی پس از زایمان (Peripartum Cardiomyopathy)
نوعی نادر از کاردیومیوپاتی گشاد شده که در اواخر بارداری یا ماههای ابتدایی پس از زایمان بروز میکند و با کاهش عملکرد بطن چپ همراه است.
چه تفاوتی بین انواع کاردیومیوپاتی وجود دارد؟
انواع کاردیومیوپاتی بر اساس ساختار قلب، عملکرد بطنها و علت ایجاد بیماری با یکدیگر متفاوت هستند. برای مثال، در کاردیومیوپاتی گشاد شده، بطنها بزرگ و ضعیف میشوند و قدرت پمپاژ قلب کاهش مییابد، در حالی که در کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک، عضله قلب ضخیم میشود و ممکن است جریان خون را مسدود کند. در کاردیومیوپاتی محدودکننده، دیوارههای قلب سفت شده و پر شدن بطنها با مشکل مواجه میشود. برخی انواع ناشی از عوامل محیطی مانند مصرف الکل یا داروها هستند و اغلب برگشتپذیرند.
علاوه بر این، انواع ژنتیکی یا مرتبط با بیماریهای سیستمیک نیز وجود دارند که ویژگیها و پیامدهای خاص خود را دارند و مدیریت آنها بسته به علت و شدت بیماری متفاوت است.
آیا کاردیومیوپاتی ارثی است؟
برخی انواع کاردیومیوپاتی، بهویژه کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک و دیسپلازی آریتموژنیک بطن راست (ARVD)، ژنتیکی و قابل انتقال از والدین به فرزندان هستند.
با این حال، بسیاری از انواع دیگر، مانند کاردیومیوپاتی ناشی از الکل، شیمیدرمانی یا استرس، ارثی نیستند و به عوامل محیطی یا بیماریهای زمینهای مرتبط هستند.
چه عواملی باعث کاردیومیوپاتی میشوند؟
کاردیومیوپاتیها اغلب منشأ ژنتیکی دارند و ناشی از تغییرات در ژنهای بدن هستند. علاوه بر این، عوامل زیر نیز میتوانند باعث بروز کاردیومیوپاتی شوند:
- بیماریهای خودایمنی، مانند بیماریهای بافت همبند
- عفونتهایی که بر عضله قلب شما تأثیر میگذارند
- التهاب قلب
- دیابت
- بیماری تیروئید
- دیستروفی عضلانی
- بیماریهای کلسترول بالا
- سارکوئیدوز
- آمیلوئیدوز
- فشار خون مزمن
- اختلال ژنتیکی قلب
وجود کدام عوامل ریسک خطر ابتلا به کاردیومیوپاتی را بالا میبرند؟
عوامل مؤثر در افزایش ریسک کاردیومیوپاتی عبارتند از:
- سابقه نارسایی قلبی، کاردیومیوپاتی یا ایست قلبی ناگهانی در خانواده
- سابقه شخصی حمله قلبی
- مصرف طولانی مدت کوکائین یا الکل
- بارداری
- تجربه بسیار استرسزا، مانند از دست دادن یکی از عزیزان
- پرتودرمانی یا شیمیدرمانی برای درمان سرطان
- شاخص توده بدنی یا BMI بالاتر از 30
عوارض کاردیومیوپاتی چیست؟
کاردیومیوپاتی با پیشرفت بیماری میتواند عوارض جدی و تهدیدکننده زندگی ایجاد کند. شدت و نوع عوارض به نوع کاردیومیوپاتی و عملکرد قلب بستگی دارد. برخی از مهمترین عوارض شامل موارد زیر است:
- نارسایی عضله قلب؛ کاهش توانایی قلب در پمپاژ خون و تجمع مایعات در ریهها، پاها یا شکم
- آریتمیها یا انواع اختلال ضربان قلب؛ شامل تپش قلب، فیبریلاسیون دهلیزی و آریتمیهای تهدیدکننده زندگی
- ایست قلبی و مرگ ناگهانی؛ بهویژه در کاردیومیوپاتیهای هیپرتروفیک یا آریتموژنیک
- لخته خون و سکته؛ کاهش جریان خون و عملکرد نامناسب قلب میتواند باعث تشکیل لخته و افزایش خطر سکته مغزی یا آمبولی شود.
- مشکلات دریچهای قلب؛ بیماری دریچه قلب در اثر گشاد شدن یا اختلال عملکرد دریچهها در برخی انواع کاردیومیوپاتی رخ میدهد.
- تأثیر بر سایر اعضای بدن؛ کمبود جریان خون میتواند باعث خستگی شدید، کاهش عملکرد کلیهها و سایر مشکلات سیستمیک شود.
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
لازم است برای بررسی سلامت قلب، بهطور منظم به متخصص قلب و عروق مراجعه کرده و آزمایشهای لازم را انجام دهید. علاوه بر این، در صورت مشاهده هر یک از موارد زیر باید فورا با پزشک مشورت کنید:
- بروز علائم جدید مانند تنگی نفس، خستگی شدید یا تپش قلب
- بدتر شدن علائم قبلی
- بروز عوارض جانبی ناشی از داروها
- مشکل یا اختلال در عملکرد دستگاههای قلبی مانند ضربانساز یا ICD
این اقدامها به تشخیص به موقع مشکلات و پیشگیری از عوارض جدی کمک میکنند.
کاردیومیوپاتی چگونه تشخیص داده میشود؟
تشخیص کاردیومیوپاتی معمولا با بررسی شرح حال بیمار و معاینه فیزیکی توسط پزشک آغاز میشود. در صورت وجود شک بالینی، بیمار به متخصص قلب و عروق ارجاع داده میشود تا آزمایشها و تستهای تخصصی برای تایید تشخیص و تعیین نوع کاردیومیوپاتی انجام شود.
آزمایشهای تشخیصی کاردیومیوپاتی کدامند؟
تستهای تشخیصی کاردیومیوپاتی شامل موارد زیر میشوند:
- پایش سرپایی
- آزمایش خون
- عکسبرداری با اشعه ایکس از قفسه سینه
- سی تی اسکن قلب
- ام آر آی قلب
- اکوکاردیوگرام
- الکتروکاردیوگرام (EKG)
- تست ورزش
- کاتتریزاسیون قلبی
- نمونه برداری از میوکارد
ممکن است برای تشخیص کاردیومیوپاتی به یک شجرهنامه خانوادگی دقیق که توسط متخصصان ترسیم شده است، نیاز باشد.
کاردیومیوپاتی چگونه درمان میشود؟
کاردیومیوپاتی یک بیماری مزمن قلبی است و درمانهای موجود، قادر به بهبودی کامل نیستند. با این حال، روشهای درمانی میتوانند علائم بیمار را کنترل کرده، کیفیت زندگی را بهبود بخشند و از پیشرفت بیماری و بروز عوارض جدی جلوگیری کنند.
انتخاب نوع درمان به نوع کاردیومیوپاتی، شدت بیماری و وضعیت بالینی فرد بستگی دارد و شامل ترکیبی از دارودرمانی، تغییر سبک زندگی و در موارد خاص مداخلات پزشکی یا دستگاههای قلبی است.
در ادامه، هر کدام از رویکردهای درمانی این بیماری را بررسی خواهیم کرد.
درمانهای خانگی و بدون جراحی کاردیومیوپاتی و وابسته به اصلاح سبک زندگی
علاوه بر داروها، اصلاح سبک زندگی نقش مهمی در کنترل کاردیومیوپاتی و تقویت عملکرد قلب دارد. اقدامات موثر، شامل موارد زیر میشوند:
- مصرف غذاهای کم چرب و کم نمک
- کمک به کاهش فشار روی قلب و بهبود عملکرد آن
- فعالیت بدنی متناسب با وضعیت قلبی برای تقویت عضله قلب
- خواب کافی برای حمایت از سلامت قلب و کاهش خستگی
- مدیریت فشارهای روانی برای جلوگیری از تشدید علائم
- ترک سیگار و دیگر محصولات تنباکو برای کاهش آسیب قلبی
- اجتناب از مصرف الکل
اگر به دنبال محدود کردن یا ترک سیگار هستید، مقاله «چرا باید سیگار را ترک کنیم؟» میتواند راهنمای خوبی برای شما باشد.
داروهای کاردیومیوپاتی کدامند؟
یکی از روشهای درمانی کاردیومیوپاتی، دارودرمانی است. متخصص قلب با توجه به نوع بیماری و علائم شما، از داروهای زیر برای کنترل علائم و بهبود عملکرد قلب استفاده میکند:
| دارو | نام فارسی / نمونه تجاری | اثر و کاربرد در کاردیومیوپاتی |
|---|---|---|
| مهارکنندههای ACE | انالاپریل، لیزینوپریل | کاهش فشار خون، کاهش بار کاری قلب، بهبود عملکرد بطن و کاهش علائم نارسایی قلبی |
| مسدودکنندههای ARB | لوزارتان، والسارتان | جایگزین ACE inhibitors در صورت عوارض؛ کاهش فشار و محافظت از قلب |
| بتابلوکرها | کارودیلول، متوپرولول | کاهش ضربان قلب، کاهش نیاز اکسیژن قلب، کنترل آریتمی و محافظت از عضله قلب |
| دیورتیکها | فوروزماید، اسپیرونولاکتون | کاهش احتباس مایعات، کاهش ورم پا و شکم، کاهش فشار در ریهها |
| آنتاگونیستهای آلدوسترون | اسپیرونولاکتون، اپلرنون | محافظت از قلب، کاهش نارسایی قلبی و تورم، بهبود بقا در برخی بیماران |
| داروهای ضدآریتمی | آمیودارون، سوتالول | کنترل ضربان قلب نامنظم و پیشگیری از آریتمیهای خطرناک |
| رقیقکنندههای خون (ضدانعقاد) | وارفارین، آپیکسابان | پیشگیری از تشکیل لخته در بیماران با فیبریلاسیون دهلیزی یا خطر آمبولی |
دستگاههای اصلاح آریتمیها برای کنترل و درمان کاردیومیوپاتی
برای کنترل آریتمیها و کاهش علائم کاردیومیوپاتی، ممکن است دستگاههایی در داخل بدن تعبیه شود. این دستگاهها به دو دسته اصلی تقسیم میشوند:
- ضربانسازها (Pacemakers)؛ تنظیم ضربان قلب و جلوگیری از کاهش یا افزایش غیرطبیعی آن
- دفیبریلاتورهای قلبی قابل کاشت (ICD)؛ شناسایی و درمان آریتمیهای خطرناک که میتوانند منجر به ایست قلبی شوند.
این دستگاهها به بهبود عملکرد قلب و کاهش خطر عوارض جدی کمک میکنند.
استفاده از دستگاههای اختصاصی برای بهبود جریان خون
برخی دستگاهها به قلب کمک میکنند تا خون را بهطور مؤثرتری پمپاژ کند. بسته به وضعیت قلب و نیاز بیمار، ممکن است یکی از این دستگاهها توصیه شود:
- درمان هماهنگسازی مجدد قلب (CRT)؛ با هماهنگ کردن انقباض بطنها، عملکرد پمپاژ قلب را بهبود میبخشد و علائم نارسایی قلبی را کاهش میدهد.
- دستگاه کمکی بطن چپ (LVAD)؛ یک پمپ مکانیکی است که به بطن چپ کمک میکند خون را به سراسر بدن منتقل کند و معمولا برای بیماران با نارسایی شدید قلب استفاده میشود.
این دستگاهها میتوانند کیفیت زندگی را افزایش داده و فشار روی قلب را کاهش دهند.
درمانهای مداخلهای و جراحی در کاردیومیوپاتی
در مواردی که بیماری شدید است یا مشکلات قلبی زمینهای وجود دارد، ممکن است نیاز به درمانهای تهاجمی یا جراحی احساس شود. این روشها معمولا برای همه بیماران لازم نیستند، اما در برخی شرایط میتوانند علائم را کاهش داده و عملکرد قلب را بهبود بخشند:
- ابلاسیون سپتوم با الکل؛ ایجاد زخم کنترلشده در دیواره ضخیم قلب با الکل برای کاهش انسداد جریان خون در کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک
- ابلاسیون کاتتر؛ سوزاندن یا از بین بردن مسیرهای ایجاد آریتمی برای کنترل ضربان قلب نامنظم
- میکتومی سپتوم؛ برداشتن بخشی از عضله ضخیم دیواره بین بطنها برای بهبود جریان خون و کاهش انسداد
- پیوند قلب؛ جایگزینی قلب آسیبدیده با قلب سالم در بیماران با نارسایی شدید قلبی که به درمانهای دیگر پاسخ ندادهاند.
این روشها توسط تیم متخصص قلب و با بررسی دقیق وضعیت بیمار انتخاب میشوند تا خطرات و فواید درمان بهینه شود.
کاردیومیوپاتی چقدر طول میکشد؟
مدت زمان ابتلا به کاردیومیوپاتی بستگی به نوع و شدت بیماری دارد. برخی انواع، مانند کاردیومیوپاتی ناشی از الکل با ترک مصرف الکل در چند ماه بهبود مییابند یا سندرم قلب شکسته، معمولا موقتی است و به سرعت بهبود پیدا میکند.
البته سایر انواع کاردیومیوپاتی مزمن هستند و نیاز دارند که علائم با دارو و سبک زندگی مدیریت شوند تا پیشرفت بیماری کنترل شود.
چگونه میتوان خطر ابتلا به کاردیومیوپاتی را کاهش داد و از آن پیشگیری کرد؟
هرچند نمیتوان بهطور کامل از کاردیومیوپاتیهای ژنتیکی جلوگیری کرد، اما با رعایت موارد زیر میتوان خطر ابتلا به کاردیومیوپاتی اکتسابی را کاهش داد:
- خودداری از مصرف الکل و مواد مخدر غیرقانونی مانند کوکائین
- کنترل بیماریهای زمینهای مانند فشار خون بالا، کلسترول بالا و دیابت
- رعایت رژیم غذایی سالم و متعادل
- انجام ورزش منظم متناسب با وضعیت جسمی
- داشتن خواب کافی
- مدیریت و کاهش استرس روزمره
این اقدامات، میتوانند سلامت قلب را حفظ کرده و خطر پیشرفت بیماری را کاهش دهند.
توصیهای از تیم دارو دات کام به شما
کاملا قابل درک هست که تشخیص کاردیومیوپاتی می تواند همراه با نگرانی های زیادی درباره آینده سلامت قلب شما باشد. با این حال به یاد داشته باشید که دانش پزشکی و گزینه های درمانی در این زمینه پیشرفت های چشمگیری داشته اند. مهم ترین بخش در این مسیر همراهی مداوم و فعال شما با تیم پزشکی است.
توصیه اکید تیم ما این است که ویزیت های منظم خود را با متخصص قلب به دقت دنبال کنید، دارو های خود را به طور دقیق و مطابق دستور مصرف نمایید و تغییرات وضعیت خود را گزارش دهید. این پیگیری منظم کلید اصلی مدیریت علایم و دستیابی به بهترین نتیجه ممکن است.
اگر سوالی دارید، در بخش نظرات بنویسید تا کارشناس سلامتی دارو دات کام، پاسخ دهد.
سوالات متداول
آیا کاردیومیوپاتی میتواند منجر به ایست قلبی یا مرگ ناگهانی شود؟
بله. برخی انواع کاردیومیوپاتی، بهویژه انواع ژنتیکی یا پیشرفته، میتوانند خطر آریتمیهای کشنده، ایست قلبی و مرگ ناگهانی را افزایش دهند، هرچند این خطر در همه بیماران یکسان نیست.
آیا امکان درمان یا کنترل کاردیومیوپاتی وجود دارد؟
درمان قطعی برای همه انواع وجود ندارد، اما در بسیاری از موارد میتوان بیماری را با دارودرمانی، اصلاح سبک زندگی، درمانهای مداخلهای یا دستگاههای قلبی بهطور مؤثر کنترل و پیشرفت آن را کند کرد.
سبک زندگی مناسب برای بیماران مبتلا به کاردیومیوپاتی چیست؟
رعایت فعالیت بدنی متناسب با وضعیت بیمار، کنترل مصرف نمک، پرهیز از سیگار و الکل، حفظ وزن مناسب، مدیریت استرس و پیگیری منظم پزشکی از اصول اصلی سبک زندگی توصیهشده است.
آیا کاردیومیوپاتی فقط در سالمندان رخ میدهد؟
خیر. کاردیومیوپاتی میتواند در هر سنی، از کودکی تا سالمندی، بروز کند و برخی انواع آن ماهیت ژنتیکی دارند و در سنین جوانتر دیده میشوند.
چه تفاوتی بین کاردیومیوپاتی و نارسایی قلبی وجود دارد؟
کاردیومیوپاتی به بیماری عضله قلب اشاره دارد، در حالی که نارسایی قلبی یک وضعیت بالینی است که در آن قلب قادر به پمپاژ مؤثر خون نیست. کاردیومیوپاتی میتواند یکی از علل نارسایی قلبی باشد، اما این دو مفهوم یکسان نیستند.
کدام نوع از کاردیومیوپاتی در ایران و جهان بیشتر شایع است؟
آمار شیوع کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک در ایران و جهان، در حدود یک نفر از هر 500 نفر است و از این رو، شایعترین نوع این بیماری محسوب میشود.
کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک چیست؟
کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک نوعی بیماری قلبی ژنتیکی است که در آن عضله قلب بهطور غیرطبیعی ضخیم میشود. این ضخامت غیرطبیعی میتواند جریان خون داخل قلب را محدود کرده و خطر آریتمی، تپش قلب و مرگ ناگهانی قلبی را افزایش دهد.
مطالب این مقاله صرفاً جهت اطلاعرسانی است و هرگز جایگزین توصیه، تشخیص یا درمان پزشک متخصص نمیشود. قبل از هرگونه تصمیم درمانی، ابتدا با پزشک خود مشورت کنید.
منابع مقاله:
nhlbi | mayoclinic | clevelandclinic | dzhk | heart | nhs | hopkinsmedicine | cdc
