التهاب پریتونئال شانه؛ از تشخیص زودهنگام تا رهایی از دردهای مزمن
پریآرتریت شانه با ایجاد درد و محدودیت حرکتی، کیفیت زندگی افراد را به شدت تحتالشعاع قرار میدهد، اما تشخیص دیرهنگام و خوددرمانی میتواند منجر به خشکی دائمی مفصل شود. برای آشنایی با روشهای نوین پیشگیری از مزمن شدن این عارضه، جزئیات را در این مطلب از دارو دات کام بخوانید.
پریآرتریت شانه التهاب ساختارهای بافت نرم اطراف مفصل شانه، از جمله تاندونها، کپسول مفصلی، رباطها، بورسها و عضلات است. این بیماری استئومیلیت نیست، اما باعث درد قابل توجه و محدودیت دامنه حرکتی میشود.
پریآرتریت شانه معمولاً در چندین مرحله پیشرفت میکند و در صورت عدم درمان میتواند از چند ماه تا چند سال ادامه داشته باشد.
علل پریآرتریت شانه
علل زیادی برای پریآرتریت شانه وجود دارد که شایعترین آنها عبارتند از:
- تحلیل رفتن تاندونها و رباطها به دلیل افزایش سن.
- آسیبهای شانه، استفاده بیش از حد یا وضعیت نامناسب بدن.
- کار سنگین، حمل بار و کار یدی طولانی مدت و سطح بالا.
- بیماریهای زمینهای: دیابت، اختلالات متابولیک، بیماری تیروئید
- عدم حرکت، بیحرکتی طولانی مدت شانه (بعد از جراحی، سکته مغزی)
علائم هشدار دهنده اولیه پری آرتریت شانه
تشخیص زودهنگام علائم منجر به درمان مؤثرتر و زمان بهبودی کوتاهتر میشود.
- درد در ناحیه شانه، که ممکن است به بازو انتشار یابد.
- درد هنگام بالا بردن بازو، چرخاندن شانه یا پوشیدن پیراهن افزایش مییابد.
- درد در شب، به خصوص هنگام دراز کشیدن به پهلو با شانه دردناک.
- محدود شدن دامنه حرکتی شانه، مشکل در بالا بردن بازو به سمت بالا یا پشت کمر.
- سفتی شانه در صبح یا بعد از استراحت.
در صورت عدم درمان، این بیماری میتواند به شانه یخزده تبدیل شود و باعث محدودیتهای شدید حرکتی شود.
آیا پری آرتریت شانه خطرناک است؟
پریآرتریت شانه تهدیدکننده زندگی نیست، اما اگر درمان نشود یا به درستی درمان نشود، میتواند منجر به موارد زیر شود:
درد مزمن شانه
- کاهش یا از دست دادن عملکرد مفصل شانه
- آتروفی عضلات شانه
- تأثیر قابل توجهی بر زندگی روزمره و کار دارد.
بنابراین، تشخیص زودهنگام و درمان مناسب، کلید جلوگیری از عوارض طولانی مدت است.
پریآرتریت شانه چگونه تشخیص داده میشود؟
پزشک تصمیم خود را بر اساس موارد زیر خواهد گرفت:
- گرفتن شرح حال علائم و انجام معاینه بالینی.
- ارزیابی دامنه حرکتی مفصل شانه
در بسیاری از موارد، تشخیص تصویربرداری مانند سونوگرافی شانه و MRI شانه برای موارد زیر تجویز میشود:
- تشخیص آسیب تاندون و کپسول مفصلی.
- پارگی تاندون، التهاب تاندون روتاتور کاف و آرتروز شانه را رد کنید.
- ام آر آی به ویژه زمانی مفید است که درد شانه مداوم باشد یا درمان بیاثر باشد.
درمان مناسب برای پری آرتریت شانه
درمان باید بسته به مرحله بیماری به صورت فردی انجام شود و معمولاً شامل موارد زیر است:
۱. درمان پزشکی
- داروهای مسکن و ضدالتهاب طبق تجویز پزشک.
- شل کنندههای عضلانی، برای کمک به توانبخشی.
۲. فیزیوتراپی – توانبخشی
- تمرینات مناسب شانه
- شوک درمانی، گرمادرمانی
به کاهش درد، افزایش دامنه حرکتی و جلوگیری از سفتی مفاصل کمک میکند.
۳. تزریقات را انجام دهید (در صورت نیاز)
- تزریق در شانه یا اطراف مفصل تحت هدایت تصویر.
- به کاهش التهاب و تسکین سریع درد، به خصوص در دورههای درد شدید، کمک میکند.
بدون تشخیص صحیح، خود ماساژ، طب فشاری یا ورزشهای سنگین انجام ندهید.
پیشگیری از پریآرتریت مکرر شانه
- وضعیت صحیح کار را حفظ کنید.
- از حمل بارهای سنگین یا فشار بیش از حد به ناحیه شانه خودداری کنید.
- تمرینات ملایم و منظم شانه انجام دهید.
- به طور موثر بیماریهای زمینهای مانند دیابت را مدیریت کنید.
منابع مقاله:
vietnam
نظرات