بیماری تریکومونیازیس؛ علائم، راههای انتقال و درمان
تریکومونیازیس یک عفونت مقاربتی شایع و البته قابلدرمان است که معمولا علامتی ندارد و همین موضوع باعث میشود بسیاری از افراد، از ابتلای خود بیخبر باشند.
البته این عفونت که توسط انگل Trichomonas vaginalis ایجاد میشود، میتواند باعث ترشحات غیرطبیعی، خارش، سوزش ادراری یا درد هنگام رابطه جنسی شود.
با این حال تشخیص و درمان زودهنگام ایین بیماری اهمیت بالایی دارد زیرا عدم تشخیص و درمان این بیماری میتواند خطر ابتلا به سایر بیماریهای مقاربتی یا مشکلات دوران بارداری را افزایش دهد. البته تریکومونیازیس با یک دوره کوتاه داروی مناسب کاملا درمان میشود و مراجعه بهموقع به پزشک میتواند از بسیاری از عوارض احتمالی آن جلوگیری کند.
در ادامه این مقاله از دارو دات کام، با ما باشید تا به اتفاق هم، درباره این بیماری، علائم، درمان و پیشگیری و کنترل آن برایتان بگوییم.
- انگل تریکوموناس واژینالیس چیست؟
- علائم تریکومونیازیس چیست؟
- علت ابتلا به تریکومونیازیس چیست؟
- عوامل خطر ابتلا به عفونت تریکوموناسیس چیست؟
- انواع عفونت تریکومونیازیس
- عوارض بیماری تریکومونیازیس چیست؟
- چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنم؟
- تریکومونیازیس چگونه تشخیص داده میشود؟
- تریکومونیازیس چگونه درمان میشود؟
- آیا میتوان از تریکومونیازیس پیشگیری کرد؟
- سوالات متداول
انگل تریکوموناس واژینالیس چیست؟
تریکومونیازیس یک عفونت مقاربتی (STI) بسیار شایع است که توسط انگل تکیاختهای تریکوموناس واژینالیس ایجاد میشود. این انگل هم دستگاه ادراری را درگیر میکند و هم اندامهای جنسی و خاص زنان و مردان را تحت تاثیر خود قرار میدهد. البته علائم این بیماری در زنان، شدیدتر و قابلتوجهتر است.
برخلاف بسیاری از عفونتهای مقاربتی که منشا ویروسی یا باکتریایی دارند، تریکومونیازیس یک انگل است و همین موضوع درمان آن را متفاوت میکند. این بیماری را فقط داروهای ضد انگل میتوانند از بین ببرند و آنتیبیوتیکهای معمول برایش موثر نیستند.
علائم تریکومونیازیس چیست؟
بسیاری از مبتلایان به تریکومونیازیس، هیچ علامتی تجربه نمیکنند و همین موضوع باعث میشود بیماری ناآگاهانه و بهراحتی منتقل شود. برآوردها نشان میدهد حدود ۷۰ درصد از مبتلایان، بیعلامت هستند.
با این حال، اگر علائم ظاهر شوند، شدتشان از تحریک خفیف تا التهاب قابلتوجه متفاوت است و معمولا در ناحیه تناسلی تحتانی خود را نشان میدهند. این تنوع در بروز علائم باعث میشود برخی افراد دیرتر متوجه عفونت شده یا آن را با مشکلات دیگر اشتباه بگیرند.
در ادامه، درباره علائم این بیماری بیشتر برایتان توضیح خواهیم داد:
1. ترشحات واژینال در تریکومونیازیس
یکی از شایعترین نشانههای تریکومونیازیس در زنان، تغییر در ترشحات واژینال است. این تغییرات معمولا به دلیل عفونتی ایجاد میشود که انگل تریکوموناس در واژن و گاهی دهانه رحم به وجود میآورد و باعث غیرطبیعی شدن ترشحات میشود. ترشحات در این حالت ممکن است از نظر رنگ، بو و مقدار با حالت طبیعی تفاوت داشته باشند. ترشحات واژینال در تریکومونیازیس، همراه با نشانههای زیر است:
- ترشح با رنگ سبز، زرد، سفید یا کرمرنگ
- بوی نامطبوع و ماهی مانند واژن
2. خارش و سوزش ناحیه تناسلی
خارش و سوزش در ناحیه تناسلی از دیگر علائم رایج تریکومونیازیس محسوب میشود. این علائم به دلیل التهاب و تحریک بافتهای واژن در اثر حضور انگل ایجاد میشوند و ممکن است باعث ناراحتی قابل توجه در فعالیتهای روزمره شوند. در برخی موارد این تحریک با قرمزی یا درد در ناحیه واژن نیز همراه است.
خارش در ناحیه واژن، با علائم زیر همراه است:
- سوزش در واژن
- قرمزی و التهاب واژن
- احساس درد یا ناراحتی در ناحیه تناسلی
3. درد هنگام ادرار یا رابطه جنسی
در برخی افراد مبتلا به تریکومونیازیس، التهاب ایجادشده در دستگاه تناسلی میتواند باعث درد یا سوزش هنگام ادرار یا در زمان رابطه جنسی شود. این وضعیت ممکن است تجربه رابطه جنسی را ناخوشایند کند و حتی در برخی موارد باعث اجتناب از رابطه شود. درد هنگام ادرار یا ارتباط جنسی، با کاهش لذت یا احساس ناراحتی در طول رابطه جنسی همراه است.
4. درمان همزمان شریک جنسی
درمان تریکومونیازیس تنها محدود به فرد مبتلا نیست و لازم است شریک جنسی او نیز همزمان تحت درمان قرار گیرد. اگر فقط یک نفر درمان شود، احتمال انتقال مجدد عفونت وجود دارد و بیماری میتواند دوباره بازگردد. به همین دلیل در روند درمان معمولا توصیه میشود هر دو شریک جنسی به طور همزمان دارو مصرف کنند و تا پایان دوره درمان از رابطه جنسی خودداری کنند.
علائم تریکومونیازیس در مردان چیست؟
تریکومونیازیس بهندرت در مردان علائم ایجاد میکند. این بیعلامت بودن در مردان، تشخیص بیماری را دشوارتر میکند و میتواند به انتقال ناخواسته آن به شرکای جنسی منجر شود. بااینحال، در صورت بروز علائم، ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- خارش یا تحریک داخل آلت تناسلی
- احساس سوزش در هنگام ادرارکردن یا پس از انزال
- ترشحات شفاف یا چرکی گاهی اوقات کفآلود از آلت تناسلی
- نیاز مکرر به ادرارکردن
- درد یا زخم در آلت تناسلی، بیضهها یا ناحیه مقعدی
علائم تریکومونیازیس در زنان چیست؟
زنان بیشتر از مردان علائم تریکومونیازیس را تجربه میکنند. علائم در زنان میتواند شامل موارد زیر باشد:
- خارش، سوزش، قرمزی یا زخم در ناحیه تناسلی
- درد یا ناراحتی در هنگام ادرارکردن یا مقاربت جنسی
- درد در ناحیه پایین شکم
- خونریزی پس از رابطه جنسی
در مورد علت بوی بد واژن، مقاله زیر را بخوانید:
ترشحات تریکومونیازیس چه شکلی است؟
یکی از نشانههای شایع تریکومونیازیس در زنان، تغییر در ترشحات واژن است. این ترشحات معمولا غیرطبیعی هستند و ممکن است با بو و رنگ متفاوتی ظاهر شوند.
- ترشح زرد یا سبز رنگ
- ترشحات کفآلود
- بوی بد شبیه بوی ماهی
- افزایش مقدار ترشحات واژن
علائم عفونت تریکومونیازیس چه مدتی بعد از ابتلا بروز میکند؟
علائم تریکومونیازیس، معمولا بین ۵ تا ۲۸ روز پس از ابتلا به انگل شروع میشوند. با این حال، مهم است که به یاد داشته باشید که در بسیاری از موارد، علائم ممکن است تا مدتها بعد ظاهر نشوند یا حتی هرگز بروز نکنند. علاوه بر این، علائم میتوانند ظاهر و ناپدید شوند که این موضوع میتواند تشخیص را به تاخیر بیندازد و منجر به گسترش ناخواسته عفونت شود.
علت ابتلا به تریکومونیازیس چیست؟
تریکومونیازیس نوعی عفونت مقاربتی است که بهدلیل آلودگی به یک انگل تکسلولی به نام تریکوموناس ایجاد میشود. این انگل معمولا بخش پایینی دستگاه تناسلی زنان، از جمله واژن و دهانه رحم و همچنین مجرای ادراری مردان را آلوده میکند.
انتقال این انگل اغلب از طریق تماس جنسی با فرد آلوده رخ میدهد و در صورت نداشتن رابطه محافظتشده احتمال ابتلا افزایش پیدا میکند. از این رو از جمله دلایل ابتلا به این بیماری را میتوانیم به علت موارد زیر بدانیم:
- رابطه جنسی محافظتنشده با فرد آلوده
- داشتن چند شریک جنسی
- سابقه ابتلا به بیماریهای مقاربتی
- داشتن شریک جنسی با رفتارهای پرخطر
- ابتلای قبلی به عفونت تریکومونیازیس
این عفونت میتواند از طریق انواع رابطه جنسی مانند واژینال، دهانی یا مقعدی منتقل شود و حتی در مواردی فرد آلوده ممکن است بدون داشتن علائم، بیماری را به دیگران منتقل کند.
تریکومونیازیس مزمن چیست؟
اگر عفونت تریکومونیازیس بدون درمان باقی بماند، میتواند برای ماهها یا حتی سالها در بدن فرد ادامه یابد. این وضعیت طولانیمدت، حتی در صورت عدم وجود علائم، بهعنوان تریکومونیازیس مزمن تلقی میشود. در طول این دوره فرد آلوده میتواند همچنان عفونت را به شرکای جنسی خود منتقل کند.
تداوم این عفونت بدون درمان، پیامدهای مهمی دارد و میتواند منجر به التهاب و تحریک طولانیمدت دستگاه تناسلی شود. این التهاب مزمن، خطر ابتلا به سایر عفونتهای باکتریایی و همچنین افزایش آسیبپذیری در برابر سایر عفونتهای مقاربتی از جمله ایدز HIV را به همراه دارد.
آیا عفونت ادراری میتواند باعث تریکومونیازیس شود؟
خیر، عفونت ادراری (UTI) نمیتواند باعث تریکومونیازیس شود. تریکومونیازیس توسط یک انگل خاص ایجاد میشود، درحالیکه عفونتهای ادراری معمولاً توسط باکتریها ایجاد میشوند.
آیا تریکومونیازیس میتواند ناشی از بهداشت ضعیف باشد؟
خیر، تریکومونیازیس ناشی از بهداشت ضعیف نیست. این عفونت یک بیماری مقاربتی است که از طریق تماس جنسی منتقل میشود.
آیا تریکومونیازیس خطرناک است؟
در بیشتر موارد، تریکومونیازیس با درمان مناسب بهبود پیدا میکند، اما در صورت عدم درمان ممکن است مشکلاتی ایجاد کند. این عفونت میتواند احتمال ابتلا به سایر بیماریهای مقاربتی مانند HIV یا ایدز را افزایش دهد.
در زنان باردار نیز ممکن است خطر زایمان زودرس یا تولد نوزاد با وزن کم را افزایش دهد.
عوامل خطر ابتلا به عفونت تریکوموناسیس چیست؟
عفونت تریکومونیازیس یکی از بیماریهای مقاربتی شایع است که در اثر انتقال انگل تریکوموناس از طریق تماس جنسی ایجاد میشود. افرادی که رفتارهای پرخطر جنسی دارند یا از روشهای محافظتی استفاده نمیکنند، بیشتر در معرض ابتلا قرار میگیرند.
تریکومونیازیس چقدر شایع است؟
تریکومونیازیس، یک عفونت مقاربتی بسیار شایع است که در سراسر جهان میلیونها نفر را تحتتأثیر قرار میدهد. در سال ۲۰۲۰، حدود ۱۵۶ میلیون مورد جدید عفونت T. vaginalis در افراد ۱۵ تا ۴۹ ساله در سراسر جهان تخمین زده شده است. این عفونت شایعترین STI غیر ویروسی محسوب میشود. این آمار بالا نشاندهنده بار سنگین این بیماری بر سلامت عمومی جهانی است.
این عفونت در زنان شایعتر از مردان است. برخی مطالعات نشان میدهند که بهازای هر ۱۰ مرد آلوده، ۱۶ زن آلوده وجود دارد. شیوع عفونت با افزایش سن، بهویژه در زنان بالای ۴۰ سال، افزایش مییابد و در این گروه سنی به بیش از ۱۱ درصد میرسد.
متأسفانه، آمار دقیق و معتبری برای مبتلایان به این بیماری در ایران وجود ندارد.
آیا تریکومونیازیس مسری است؟
بله تریکومونیازیس بسیار مسری است. انگل عامل بیماری میتواند حتی اگر فرد آلوده هیچ علائمی نداشته باشد، منتقل شود. این ویژگی به این معنی است که بسیاری از افراد بدون اطلاع از آلودگی خود، ناخواسته عفونت را به شرکای جنسیشان منتقل میکنند. این انتقال پنهان، یکی از دلایل اصلی شیوع بالای این عفونت در سراسر جهان است.
آیا ممکن است بیش از یکبار به تریکومونیازیس مبتلا شوم؟
بله فرد میتواند بیش از یکبار به تریکومونیازیس مبتلا شود. درمان موفقیتآمیز عفونت، ایمنی مادامالعمر در برابر آن ایجاد نمیکند. تقریباً از هر ۵ نفری که برای تریکومونا درمان میشوند، ۱ نفر ظرف سه ماه دوباره آلوده میشود.
انواع عفونت تریکومونیازیس
تریکومونیازیس بهعنوان انواع مختلف طبقهبندی نمیشود زیرا عامل آن همیشه یک انگل مشخص (Trichomonas vaginalis) است. اما بر اساس محل درگیری، علائم و شرایط بالینی میتوان آن را در چند گروه کاربردی دستهبندی کرد:
| نوع تریکومونیازیس | محل درگیری | علائم یا ویژگیها |
|---|---|---|
| تریکومونیازیس در زنان (بیماری تریکوموناس واژینالیس) | واژن، دهانه رحم، فرج، مجرای ادرار | ترشحات بدبو و کفآلود، خارش، سوزش ادراری، درد یا خونریزی هنگام رابطه، التهاب دهانه رحم |
| تریکومونیازیس در مردان | مجرای ادرار، بهندرت پروستات یا اپیدیدیم | سوزش ادراری، ترشح کم از مجرا، سوزش بعد از انزال، اغلب بدون علامت |
| تریکومونیازیس بدون علامت | دستگاه تناسلی در زنان و مردان | بدون علامت در ۷۰–۸۵٪ موارد، اما همچنان قابلانتقال |
| تریکومونیازیس در بارداری | واژن و دهانه رحم | افزایش ریسک زایمان زودرس، پارگی زودرس کیسه آب، وزن کم نوزاد |
| تریکومونیازیس همراه با عفونتهای دیگر (Co-infection) | دستگاه تناسلی | همراهی با HIV، کلامیدیا، سوزاک یا HPV؛ افزایش ریسک انتقال HIV |
عوارض بیماری تریکومونیازیس چیست؟
اگر بیماری تریکومونیازیس بدون درمان باقی بماند، میتواند برای ماهها تا سالها در بدن فرد ادامه یابد و منجر به عوارض جدی شود. از جمله عوارض این بیماری، میتوانیم به موارد زیر اشاره کنیم:
- افزایش خطر HIV؛ التهاب ناشی از تریکومونیازیس احتمال ابتلا و انتقال HIV را ۲ تا ۳ برابر بیشتر میکند و در زنان مبتلا به HIV، خطر انتقال ویروس به نوزاد را افزایش میدهد.
- ریسک بالاتر سایر STIs؛ احتمال ابتلا به کلامیدیا، سوزاک، تبخال تناسلی و سیفلیس بیشتر میشود.
- عوارض بارداری؛ درماننشدن عفونت خطر زایمان زودرس، وزن کم نوزاد و در موارد نادر انتقال عفونت به نوزاد را بالا میبرد.
- بیماری التهابی لگن (PID)؛ ابتلای زنان به این بیماری میتواند به بیماری التهابی لگن منجر شود و خطر ناباروری، بارداری خارجرحمی و درد لگن را افزایش دهد.
- التهاب پروستات؛ در مردان ممکن است باعث پروستاتیت شود.
- التهاب اپیدیدیم؛ احتمال اپیدیدیمیت و التهاب لوله حملکننده اسپرم افزایش مییابد.
- التهاب مثانه (Cystitis): تریکومونیازیس میتواند باعث التهاب مثانه نیز شود.
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنم؟
در صورت مشاهده هر یک از موارد زیر، مراجعه به پزشک متخصص توصیه میشود:
| شرایطی که نیاز به مراجعه و آزمایش دارد | توضیح کوتاه |
|---|---|
| بروز علائم | ترشحات غیرطبیعی، خارش، سوزش، قرمزی یا درد در ناحیه تناسلی، درد هنگام ادرار یا مقاربت. |
| تشخیص در شریک جنسی | اگر شریک شما به تریکومونیازیس یا سایر عفونتهای مقاربتی مبتلا شده است، حتی بدون علامت. |
| رابطه جنسی محافظت نشده | رابطه با شریک جدید یا فردی با سابقه عفونت مقاربتی بدون استفاده از کاندوم. |
| داشتن روابط متعدد | اگر شما یا شریک جنسیتان با افراد دیگری نیز رابطه داشتهاید. |
| بارداری یا قصد بارداری | در صورت بارداری یا برنامهریزی برای بارداری و احتمال ابتلا به تریکومونیازیس. |
| سابقه HIV | زنان مبتلا به HIV باید حداقل سالی یکبار آزمایش تریکومونیازیس انجام دهند. |
به چه پزشکی باید مراجعه کنم؟
برای تشخیص و درمان تریکومونیازیس زنان باید به پزشک متخصص زنان و زایمان و مردان باید به پزشک متخصص اورولوژی مراجعه کنند.
تریکومونیازیس چگونه تشخیص داده میشود؟
تریکومونیازیس را نمیتوان تنها با تکیه بر علائم تشخیص داد و پزشک باید معاینه و آزمایش انجام دهد. در زنان، این معاینه معمولاً شامل معاینه لگن است و گاهی دهانه رحم ممکن است ظاهری قرمز داشته باشد که میتواند سرنخ مهمی برای پزشک باشد.
آزمایش تریکومونیازیس چگونه انجام میشود؟
تشخیص تریکومونیازیس معمولا از طریق نمونهبرداری از ترشحات ناحیه تناسلی انجام میشود. پزشک ممکن است با استفاده از سواب نمونهای از ترشحات واژن یا مجرای ادراری را بردارد و آن را در آزمایشگاه بررسی کند.
روشهای تشخیص شامل موارد زیر هستند:
- بررسی میکروسکوپی؛ نمونهی ترشحات با سواب گرفته و زیر میکروسکوپ بررسی میشود. در صورت مشاهده انگل، تشخیص فوری و قطعی است.
- کشت انگل؛ اگر انگل دیده نشود ولی پزشک همچنان مشکوک باشد، نمونه برای کشت ارسال میشود تا انگل در محیط آزمایشگاه رشد کند.
- آزمایش تقویت اسید نوکلئیک (NAATs)؛ دقیقترین و حساسترین روش تشخیص که مواد ژنتیکی انگل را شناسایی میکند.
- آزمایش ادرار؛ در برخی موارد از نمونه ادرار نیز برای بررسی وجود انگل استفاده میشود.
بعد از مثبت شدن نتیجه آزمایش عفونت تریکومونیازیس چکار باید کرد؟
اگر نتیجه آزمایش نشان دهد که به تریکومونیازیس مبتلا هستید، مهمترین کار این است که آرام بمانید و مراحل درمان را درست دنبال کنید. این عفونت با داروهای خوراکی ضدانگل که توسط پزشک تجویز میشود، کاملا قابلدرمان است و مصرف آن برای زنان باردار نیز ایمن محسوب میشود.
برای جلوگیری از بازگشت عفونت، لازم است شریک جنسی شما همزمان درمان شود؛ حتی اگر هیچ علامتی نداشته باشد. تا زمانی که هر دو نفر دوره درمان را کامل نکردهاید و علائم بهطور کامل حداقل یک هفته پس از آخرین دوز دارو برطرف نشدهاند، باید از هرگونه رابطه جنسی خودداری کنید.
در نهایت، برای اطمینان از رفع کامل عفونت، انجام آزمایش پیگیری ضروری است. در زنان معمولا توصیه میشود ۳ هفته تا ۳ ماه پس از پایان درمان دوباره آزمایش تکرار شود تا از پاکسازی کامل عفونت مطمئن شوید.
تریکومونیازیس چگونه درمان میشود؟
هدف اصلی درمان، ازبینبردن انگل عامل عفونت است. تریکومونیازیس با داروهای آنتیبیوتیک درمان میشود که معمولاً بهصورت خوراکی (قرص) تجویز میشوند. برای اطمینان از ریشهکنشدن کامل عفونت، بسیار مهم است که دوره دارو تکمیل شده و بیمار قرصهای تجویز شده را کامل مصرف کند، حتی اگر علائم زودتر بهبود یابند. قطع خودسرانه درمان میتواند از درمان کامل عفونت جلوگیری کند.
درمان تریکوموناس با مترونیدازول
یکی از رایجترین روشهای درمان عفونتهای مقاربتی مانند تریکومونیازیس، استفاده از آنتیبیوتیک مترونیدازول است. این دارو باید دو نوبت در روز و برای ۵ تا ۷ روز مصرف شود. در طول درمان بهتر است از برقراری رابطه جنسی خودداری شود و شریک جنسی نیز همزمان درمان شود تا از انتقال دوباره عفونت جلوگیری گردد.
نکته! مهمترین عارضه جانبی که باید به آن توجه شود، تداخل مترونیدازول با الکل است. مصرف الکل در حین درمان و تا چند روز پس از آن میتواند منجر به عوارض جانبی شدید مانند تهوع، استفراغ شدید و ضربان قلب سریع شود.
سایر عوارض جانبی احتمالی این دارو شامل سوزش سر دل و طعم فلزی در دهان است.
درمان بیماری تریکومونیازیس در مردان
در مردان، تریکومونیازیس معمولا مجرای ادراری را درگیر میکند و ممکن است با علائمی مانند خارش داخل آلت تناسلی، سوزش هنگام ادرار یا ترشح از نوک آلت همراه باشد. در بسیاری از موارد نیز مردان بدون علامت هستند اما همچنان میتوانند عفونت را منتقل کنند.
درمان در مردان نیز معمولا با داروهایی مانند مترونیدازول یا تینیدازول انجام میشود. نکته مهم این است که حتی در صورت نبود علائم، درمان باید کامل انجام شود تا از انتقال عفونت به شریک جنسی جلوگیری شود.
درمان عفونت تریکومونیازیس در زنان؛ درمان عفونت تریکومونایی واژن
در زنان، تریکومونیازیس یکی از علل مهم عفونت واژن محسوب میشود و میتواند باعث ترشحات غیرطبیعی واژن، خارش، سوزش و بوی نامطبوع شود. درمان این عفونت معمولا با داروهای ضدانگل مانند مترونیدازول یا تینیدازول انجام میشود که توسط پزشک تجویز میشوند. برای اثربخشی بهتر درمان باید به نکات زیر توجه کنید:
- دارو طبق دستور پزشک مصرف شود؛
- شریک جنسی همزمان درمان شود؛
- تا پایان درمان از رابطه جنسی پرهیز شود.
درمان گیاهی تریکومونیازیس
برخی افراد به دنبال روشهای طبیعی یا گیاهی برای درمان تریکومونیازیس هستند، اما شواهد علمی کافی برای اثربخشی این روشها وجود ندارد. از آنجا که این بیماری توسط یک انگل ایجاد میشود، درمان قطعی آن معمولا با داروهای تجویزی انجام میشود.
استفاده از روشهای گیاهی ممکن است علائم را موقتا کاهش دهد اما معمولا نمیتواند انگل را از بین ببرد؛ بنابراین مراجعه به پزشک برای درمان اصولی ضروری است.
درمان عفونت تریکوموناسیس در منزل
درمان اصلی تریکومونیازیس باید با داروهای تجویزی پزشک انجام شود، اما رعایت برخی نکات در منزل میتواند به بهبود سریعتر کمک کند و از انتقال عفونت جلوگیری کند:
- مصرف کامل دارو طبق دستور پزشک
- پرهیز از رابطه جنسی تا پایان درمان
- رعایت بهداشت ناحیه تناسلی
- درمان همزمان شریک جنسی
همچنین رعایت اصول پیشگیری از بیماریهای جنسی مانند استفاده از کاندوم میتواند از ابتلا مجدد جلوگیری کند
آیا تریکومونیازیس خودبهخود از بین میرود؟
خیر، تریکومونیازیس خودبهخود از بین نمیرود. این عفونت برای ریشهکنشدن کامل به درمان با آنتیبیوتیک نیاز دارد. بدون درمان، عفونت میتواند برای ماهها یا حتی سالها ادامه یابد و در این مدت، فرد آلوده میتواند انگل را به شریک جنسی خود منتقل کند.
آیا درمان عفونت تریکومونیازیس در طول بارداری و شیردهی مجاز است؟
بله درمان عفونت تریکومونیازیس در طول بارداری و شیردهی مجاز بوده و توصیه میشود. مترونیدازول بهطورکلی برای استفاده در دوران بارداری ایمن در نظر گرفته میشود و مطالعات متعدد هیچ شواهدی از اثرات تراتوژنیک (آسیب به جنین) یا جهشزا در نوزادان به دلیل مصرف مترونیدازول در دوران بارداری را نشان نمیدهد.
در صورت عدم درمان تریکومونیازیس در دوران بارداری، خطر زایمان زودرس و تولد نوزاد با وزن کم افزایش مییابد. همچنین، در موارد نادر، عفونت میتواند در حین زایمان به نوزاد منتقل شود.
در مورد شیردهی، برخی پزشکان توصیه میکنند که شیردهی برای ۱۲ تا ۲۴ ساعت پس از درمان با مترونیدازول به تعویق افتد. درهرصورت همیشه باید با پزشک متخصص خود در مورد بهترین گزینههای درمانی در دوران بارداری و شیردهی مشورت کنید.
مدت زمان درمان تریکومونیازیس چقدر است؟
مدت زمان درمان این عفونت معمولا کوتاه است و اغلب با مصرف دارو طی چند روز تا یک هفته بهبود پیدا میکند. در برخی موارد پزشک ممکن است پس از پایان درمان آزمایش مجدد را برای اطمینان از برطرف شدن عفونت توصیه کند.
آیا میتوان از تریکومونیازیس پیشگیری کرد؟
بله میتوان از تریکومونیازیس پیشگیری کرد. راههای کاهش خطر ابتلا به تریکومونیازیس یا انتقال آن، عبارتند از:
| روش پیشگیری | توضیح کوتاه |
|---|---|
| استفاده از کاندوم | استفاده مداوم قبل از هر تماس جنسی؛ از انتقال از طریق پوست به پوست هم جلوگیری میکند. |
| آزمایشهای روتین | ویزیت و آزمایشهای منظم به ویژه با شریک جدید یا شرکای متعدد. |
| محدود کردن روابط جنسی | کاهش تعداد شرکا و گفتگو صریح درباره سابقه جنسی و نتایج آزمایشها. |
| رابطه تکهمسری طولانیمدت | شریک سالم و آزمایششده، خطر ابتلا را به طور قابلتوجه کاهش میدهد. |
| پرهیز از دوش واژینال | حفظ تعادل طبیعی باکتریهای واژن و کاهش خطر عفونت. |
| پرهیز از مصرف الکل یا مواد مخدر | کاهش رفتارهای جنسی پرخطر و در نتیجه کاهش احتمال ابتلا به عفونت. |
توصیهای از تیم دارو دات کام به شما
تریکومونیازیس یک عفونت بسیار شایع و قابلدرمان است. سالانه میلیونها نفر به تریکومونیازیس مبتلا میشوند. این بیماری بهراحتی گسترش مییابد؛ زیرا اکثر افراد علائمی ندارند و از مسری بودن بیماری درون خود آگاه نیستند.
هنگام مصرف دارو برای درمان عفونت، حتماً دستورالعملهای پزشک خود را دنبال کنید. قطع زودتر از موعد درمان یا برقراری رابطه جنسی قبل از ازبینرفتن عفونت میتواند منجر به عفونت مجدد شود. پزشک شما همچنین میتواند پیشنهاداتی برای پیشگیری از بیماریهای مقاربتی در آینده به شما و شریک زندگیتان ارائه دهد.
اگر سوالی دارید، در بخش نظرات بنویسید و با ما به اشتراک بگذارید.
سوالات متداول
تریکومونیازیس چیست؟
تریکومونیازیس نوعی عفونت انگلی و از جمله بیماریهای مقاربتی است که توسط انگل تکسلولی تریکوموناس واژینالیس ایجاد میشود و معمولا دستگاه تناسلی زنان و مجرای ادراری مردان را درگیر میکند.
تریکومونیازیس چگونه منتقل میشود؟
این عفونت عمدتا از طریق تماس جنسی با فرد آلوده منتقل میشود. رابطه جنسی محافظتنشده یکی از مهمترین راههای انتقال این بیماری است و حتی افراد بدون علامت نیز میتوانند آن را به دیگران منتقل کنند.
علائم تریکومونیازیس در زنان چیست؟
در زنان ممکن است علائمی مانند ترشحات غیرطبیعی واژن با رنگ زرد یا سبز، بوی نامطبوع، خارش و سوزش واژن، قرمزی ناحیه تناسلی و درد هنگام ادرار یا رابطه جنسی مشاهده شود.
علائم تریکومونیازیس در مردان چیست؟
در مردان علائم ممکن است شامل خارش یا ناراحتی در داخل آلت تناسلی، سوزش هنگام ادرار یا بعد از انزال و گاهی ترشح از نوک آلت تناسلی باشد، هرچند بسیاری از مردان بدون علامت هستند.
آیا تریکومونیازیس خطرناک است؟
این بیماری در صورت تشخیص و درمان بهموقع معمولا خطرناک نیست، اما اگر درمان نشود میتواند احتمال ابتلا به سایر بیماریهای مقاربتی از جمله HIV یا ایدز را افزایش دهد.
درمان تریکومونیازیس چگونه انجام میشود؟
درمان این عفونت معمولا با داروهای ضدانگل مانند مترونیدازول یا تینیدازول انجام میشود و لازم است هر دو شریک جنسی همزمان درمان شوند تا از انتقال مجدد عفونت جلوگیری شود.
آیا تریکومونیازیس بدون درمان از بین میرود؟
در بیشتر موارد این عفونت بدون درمان دارویی به طور کامل برطرف نمیشود و ممکن است برای مدت طولانی در بدن باقی بماند.
آیا بیماری تریکومونیازیس خطرناک است؟
در صورت عدم درمان، تریکومونیازیس میتواند باعث عوارضی مانند افزایش خطر ابتلا به سایر عفونتهای جنسی و مشکلاتی در دوران بارداری مانند زایمان زودرس شود.
اگر تریکوموناسیس را درمان نکنیم چه میشود؟
در صورت عدم درمان، عفونت ممکن است مزمن شود، علائم ادامه پیدا کند و احتمال انتقال آن به شریک جنسی افزایش یابد.
آیا عفونت تریکومونایی بدون علامت است؟
بله، بسیاری از افراد مبتلا به این عفونت هیچ علامتی ندارند، اما همچنان میتوانند بیماری را به دیگران منتقل کنند.
آیا عفونت ادراری به بیماری تریکومونیاسیس تبدیل میشود؟
خیر، عفونت ادراری و تریکومونیازیس دو بیماری متفاوت هستند. عفونت ادراری معمولا توسط باکتریها ایجاد میشود، در حالی که تریکومونیازیس ناشی از یک انگل است.
آیا سیر در درمان عفونت تریکومونیازیس موثر است؟
هیچ شواهد علمی معتبری وجود ندارد که نشان دهد سیر میتواند تریکومونیازیس را درمان کند. درمان مؤثر این بیماری معمولا با داروهای تجویزی پزشک انجام میشود.
آیا تریکومونیازیس بدون علامت است؟
بله، بسیاری از افراد مبتلا به تریکومونیازیس هیچ علامتی ندارند. تخمین زده میشود حدود ۷۰ درصد مبتلایان بدون علامت باشند. با این حال حتی در صورت نداشتن علائم، فرد همچنان میتواند عفونت را به شریک جنسی منتقل کند.
آیا تریکومونیازیس از طریق رابطه جنسی منتقل میشود؟
بله، تریکومونیازیس بیشتر از طریق رابطه جنسی منتقل میشود و به همین دلیل در دسته بیماریهای مقاربتی قرار میگیرد. انتقال معمولا در طی تماس جنسی واژینال با فرد آلوده اتفاق میافتد، اما ممکن است از طریق سایر انواع تماس جنسی نیز منتقل شود.
تریکومونیازیس چند روز بعد از رابطه ظاهر میشود؟
علائم این عفونت معمولا بین ۵ تا ۲۸ روز پس از تماس با فرد آلوده ظاهر میشوند. با این حال در برخی افراد ممکن است مدت بیشتری طول بکشد یا حتی هیچ علامتی ایجاد نشود.
مطالب این مقاله صرفاً جهت اطلاعرسانی است و هرگز جایگزین توصیه، تشخیص یا درمان پزشک متخصص نمیشود. قبل از هرگونه تصمیم درمانی، ابتدا با پزشک خود مشورت کنید.
منابع مقاله:
mayoclinic | clevelandclinic | nhs | cdc | who | webmd | nhs | nih | cdc
نظرات