کدام نوع زگیل تناسلی (HPV) خطرناک است؟

زگیل تناسلی پرخطر چیست؟

زگیل تناسلی پرخطر به عفونت‌هایی گفته می‌شود که توسط برخی تیپ‌های خاص ویروس hpv ایجاد می‌شوند و با افزایش خطر بروز برخی سرطان‌ها ارتباط دارند. در میان بیش از 200 نوع HPV، گروهی از آنها به عنوان انواع پرخطر HPV شناخته می‌شوند زیرا می‌توانند در صورت باقی ماندن طولانی‌مدت در بدن، موجب تغییرات غیرطبیعی در سلول‌ها و در نهایت سرطان شوند.

چند نوع HPV وجود دارد؟

ویروس پاپیلومای انسانی بیش از ۲۰۰ ژنوتیپ مختلف دارد که بر اساس رفتار و اثرات بالینی‌شان به سه گروه اصلی تقسیم می‌شوند؛ انواع کم‌خطر، انواع پرخطر و انواعی که عمدتا روی پوست بدن اثر می‌گذارند. هر گروه ویژگی‌ها و پیامدهای متفاوتی دارد.

کدام نوع HPV یا زگیل تناسلی خطرناک است؟

انواع پرخطر HPV به آن دسته از ژنوتیپ‌هایی اطلاق می‌شود که پتانسیل بالایی در ایجاد تغییرات بدخیم سلولی و بروز سرطان دارند. این گروه شامل تیپ‌های 16، 18، 31، 33، 35، 39، 45، 51، 52، 56، 58، 59 و 68 است.

در این میان، تیپ‌های 16 و 18 به عنوان خطرناک‌ترین سویه‌ها شناخته می‌شوند زیرا علی‌رغم نداشتن علائم ظاهری واضح، عامل اصلی اکثر سرطان‌های ناشی از این ویروس هستند.

آمارهای اخیر نشان می‌دهد که حدود ۲۰ تا ۵۰ درصد از افراد مبتلا به عفونت HPV، با سویه‌های پرخطر این ویروس درگیر هستند که نیاز به نظارت‌های دقیق پزشکی دارد.

علائم زگیل تناسلی پرخطر چیست؟

عفونت‌ با انواع پرخطر HPV معمولا هیچ علامت ظاهری مشخصی ایجاد نمی‌کند. این ویروس در بسیاری از موارد بدون ایجاد زگیل قابل مشاهده در بدن باقی می‌ماند و تنها در صورتی که سال‌ها پایدار بماند، می‌تواند موجب تغییرات سلولی و بروز علائم مرتبط با پیش‌سرطان یا سرطان شود.

بسته به محل درگیری، ممکن است علائم زگیل تناسلی پر خطر با نشانه‌هایی مانند خونریزی غیرطبیعی، درد، توده یا ترشحات غیرعادی بروز کند. این علائم اغلب زمانی ظاهر می‌شوند که تغییرات سلولی پیشرفته شده باشد، بنابراین غربالگری منظم اهمیت زیادی دارد.

شکل زگیل تناسلی پرخطر چگونه است؟

زگیل‌های ناشی از انواع پرخطر HPV ممکن است ظاهری متفاوت داشته باشند. این زگیل‌ها می‌توانند کوچک، برجسته، مسطح، صاف یا شبیه گل‌کلم باشند. گاهی به صورت تاول یا ضایعات سفت دیده می‌شوند. اندازه و شکل آن‌ها بسته به نوع ویروس و محل عفونت متفاوت است و ممکن است در ناحیه تناسلی یا اطراف آن ظاهر شوند.

علت زگیل تناسلی پرخطر چیست؟

علت اصلی زگیل تناسلی پرخطر، عفونت با ویروس پاپیلومای انسانی است. از میان بیش از ۴۰ نوعی که از طریق تماس جنسی منتقل می‌شوند، برخی تیپ‌ها پتانسیل ایجاد زگیل پرخطر و تغییرات سرطانی دارند.

این ویروس از طریق تماس مستقیم پوست با پوست، به‌ویژه هنگام رابطه جنسی و در برخی موارد هنگام زایمان طبیعی از مادر به نوزاد منتقل می‌شود. حتی زگیل‌های بسیار کوچک نیز می‌توانند ویروس را منتقل کنند.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر هر یک از موارد زیر را دارید با پزشک مشورت کنید:

• وجود زگیل‌های تناسلی؛ این‌ها زگیل‌هایی شبیه گل‌کلم هستند که ممکن است روی واژن، دهان یا مقعد،که به آن زگیل مقعدی می‌گویند، ظاهر شوند.
• نتایج غیرطبیعی پاپ اسمیر؛ دریافت نتایج غیرطبیعی در آزمایش پاپ ممکن است نشان‌دهنده نیاز به آزمایش‌های بیشتر برای HPV باشد.
• نگرانی‌های خود درباره HPV را با پزشک خود در میان بگذارید؛ به‌ویژه اگر بیماری‌ای دارید که سیستم ایمنی شما را ضعیف می‌کند.

راه‌های تشخیص زگیل تناسلی پرخطر چیست؟

تشخیص عفونت با HPV پرخطر معمولا از طریق آزمایش‌های غربالگری و بررسی‌های پزشکی انجام می‌شود، زیرا این ویروس در بسیاری از موارد علامت مشخصی ایجاد نمی‌کند. پزشکان برای شناسایی نوع ویروس و بررسی تغییرات احتمالی سلول‌ها از روش‌هایی مانند آزمایش HPV و تست پاپ اسمیر استفاده می‌کنند. هرچند که تشخیص زگیل تناسلی در خانه با توجه به تغییرات بدن و بررسی علائم، از اهمیت بالایی برخوردار است.

این آزمایش‌ها می‌توانند وجود ویروس یا تغییرات پیش‌سرطانی در سلول‌های دهانه رحم را در مراحل اولیه مشخص کنند و نقش مهمی در پیشگیری از پیشرفت بیماری دارند. در ادامه درباره این روش‌ها بیشتر توضیح خواهیم داد:

آزمایش HPV

آزمایش HPV برای شناسایی DNA ویروس پاپیلومای انسانی در سلول‌های بدن انجام می‌شود. این تست می‌تواند مشخص کند که آیا فرد به یکی از انواع پرخطر HPV مبتلا شده است یا خیر.

نمونه‌گیری معمولا از سلول‌های دهانه رحم انجام می‌شود و در برخی موارد همراه با تست پاپ اسمیر درخواست می‌شود. نتیجه این آزمایش به پزشک کمک می‌کند تا خطر ابتلا به تغییرات پیش‌سرطانی را ارزیابی کرده و در صورت نیاز، پیگیری‌های لازم را توصیه کند.

تست پاپ اسمیر

تست پاپ اسمیر یکی از مهم‌ترین روش‌های غربالگری برای تشخیص زودهنگام تغییرات غیرطبیعی در سلول‌های دهانه رحم است. در این آزمایش، نمونه‌ای از سلول‌های دهانه رحم جمع‌آوری شده و در آزمایشگاه بررسی می‌شود تا مشخص شود آیا تغییرات غیرطبیعی یا پیش‌سرطانی در سلول‌ها وجود دارد یا خیر.

انجام منظم این آزمایش می‌تواند به تشخیص زودهنگام مشکلات و کاهش خطر ابتلا به سرطان دهانه رحم کمک کند.

برای آشنایی با امکان بارداری در صورت ابتلا به زگیل تناسلی، مطلب زیر را بخوانید:

آیا زگیل تناسلی پرخطر درمان دارد؟

عفونت‌های زیر بالینی HPV تناسلی معمولا به‌طور خودبه‌خود پاک می‌شوند؛ بااین‌حال درمان‌هایی برای حذف زگیل‌های نمایان و برآمده وجود دارد. البته تا به الان هیچ درمانی به‌طور کامل عفونت HPV را از بین نمی‌برد. روش‌ها برای درمان زگیل تناسلی به شرح زیر است:

• الکتروکوتر؛ جریان الکتریکی الکتروکوتر، زگیل‌ها را می‌سوزاند.
• انجماد زگیل تناسلی؛ در طی کرایوتراپی، پزشک شما نیتروژن مایع را برای فریز و از بین بردن زگیل‌ها به کار می‌برد.
• درمان با لیزر؛ نور لیزر زگیل تناسلی رگ‌های خونی کوچک داخل زگیل‌ها را از بین می‌برد و جریان خون آن‌ها را قطع می‌کند.
• روش برداشت با حلقه الکتریکی؛ در این روش، پزشک از یک حلقه سیمی با بار الکتریکی برای برداشتن زگیل‌ها استفاده می‌کند.
• داروهای موضعی؛ یک‌بار در هفته و به مدت چند هفته، شما محلول شیمیایی یا کرم تجویزی را روی زگیل‌ها استعمال می‌کنید.
• جراحی؛ پزشک ممکن است زگیل‌هایی را که بزرگ هستند یا به سایر درمان‌ها پاسخ نمی‌دهند، به‌طور جراحی خارج کند.

در مقاله زیر ببینید که بهترین روش‌های درمان برای از بین بردن زگیل تناسلی چیست:

عوارض زگیل تناسلی پرخطر چیست؟

در حالی‌که انواع کم‌خطر HPV معمولا عوارض جدی ایجاد نمی‌کنند، انواع پرخطر می‌توانند پیامدهای مهمی برای سلامت فرد داشته باشند. برخی از عوارض شایع عبارتند از:

• عفونت‌های مزمن و مکرر؛ که نیازمند درمان‌های پی‌درپی هستند.
• درگیری لوله‌های رحمی و مجاری ادراری؛ که ممکن است به مشکلات جدی‌تری منجر شود.
• ضایعات پیش‌سرطانی و سرطانی؛ که نیازمند تشخیص و درمان فوری هستند.
• مشکلات باروری؛ انسداد لوله‌ها و ایجاد اختلال در بارداری
• التهابات شدید تناسلی؛ در نواحی مثل آلت، دهانه رحم، لوله‌های رحمی و مجاری ادراری

کدام سویه‌های زگیل تناسلی سرطان‌زا است؟

اگر زیر ۳۰ سال هستید، بیشتر عفونت‌های HPV خودبه‌خود برطرف می‌شوند. از سن ۳۰ سالگی به بعد نیز شناسایی HPV در طول تست پاپ اسمیر به شما در کنترل بیماری کمک می‌کند. این غربالگری مشخص می‌کند که هر چند وقت یک بار باید آزمایش‌های پیگیری ویروس hpv را انجام دهید.

برخی سویه‌های HPV که اغلب نوع 16 و 18 هستند، باعث تغییراتی در سلول‌های دهانه رحم می‌شوند که به آن دیسپلازی دهانه رحم گفته می‌شود. اگر درمان نشود، دیسپلازی دهانه رحم گاهی به سرطان دهانه رحم پیشرفت می‌کند.

انجام منظم تست پاپ اسمیر برای غربالگری سرطان دهانه رحم مهم است و معمولا از سن ۲۱ سالگی آغاز می‌شود. البته مهم است بدانید که داشتن HPV یا دیسپلازی دهانه رحم به این معنا نیست که حتما به سرطان مبتلا خواهید شد.

متن انگلیسی:

Similarly, when high-risk HPV lingers and infects the cells of the vulva, vagina, penis, or anus, it can cause cell changes called precancers

ترجمه متن:

وقتی سیستم ایمنی بدن نتواند عفونت HPV از نوع سرطانی را از بین ببرد، این عفونت در طول زمان باقی می‌ماند؛ درنهایت سلول‌های طبیعی را به سلول‌های غیرطبیعی و سپس به سرطان تبدیل کند. (منبع)

سرطان‌های مرتبط با HPV پرخطر کدامند؟

برخی از انواع سرطان‌های خطرناک، در اثر HPV پر خطر ایجاد می‌شوند. انواعی همچون:

• سرطان دهانه رحم، واژن یا فرج در زنان
• سرطان آلت تناسلی یا مقعد در مردان
• سرطان دهان و حلق در هر دو جنس

چه مدت طول می‌کشد تا HPV به سرطان تبدیل شود؟

ویروس hpv به‌تنهایی به سرطان تبدیل نمی‌شود؛ سویه‌های پرخطر HPV ممکن است تغییرات پیش‌سرطانی در سلول‌ها ایجاد کنند. در نهایت این تغییرات در صورت کنترل نشدن منجر به سرطان می‌شوند. این فرایند ممکن است سال‌ها یا حتی دهه‌ها طول بکشد. غربالگری‌هایی مانند پاپ اسمیر به شناسایی این سلول‌های پیش‌سرطانی قبل از تبدیل به سرطان، کمک می‌کند.

اگر می‌خواهید بدانید زگیل دهانی چه نشانه‌هایی دارد و چطور می‌توان آن را درمان و پیشگیری کرد، می‌توانید مقاله زیر را بخوانید:

آیا زگیل تناسلی فقط برای زنان خطرناک است؟

خیر. زگیل تناسلی و انواع پرخطر HPV فقط برای زنان خطرناک نیستند و می‌توانند در مردان نیز عوارض مهمی ایجاد کنند. اگرچه ارتباط زگیل تناسلی زنان با سرطان دهانه رحم باعث شده توجه بیشتری به زنان معطوف شود، اما انواع پرخطر این ویروس می‌توانند برای هر دو جنس مشکلات جدی به همراه داشته باشند.

در زنان، HPV پرخطر می‌تواند منجر به ضایعات پیش‌سرطانی و سرطان دهانه رحم، واژن و فرج شود.

در زگیل تناسلی مردان نیز عفونت پایدار با این ویروس ممکن است باعث سرطان آلت تناسلی، مقعد و برخی سرطان‌های دهان و گلو شود.

همچنین زگیل تناسلی در هر دو جنس می‌تواند باعث نگرانی‌های روحی، مشکلات جنسی و احتمال انتقال ویروس به شریک جنسی شود. بنابراین، پیشگیری، واکسیناسیون و غربالگری منظم برای زنان و مردان اهمیت یکسانی دارد.

بیماری‌هایی که HPV یا زگیل تناسلی پرخطر می‌تواند ایجاد کند کدامند؟

انواع پرخطر HPV در صورت ماندگاری طولانی‌مدت در بدن می‌توانند باعث ایجاد تغییرات غیرطبیعی در سلول‌ها شوند. این تغییرات در برخی موارد به ضایعات پیش‌سرطانی و در نهایت به انواع مختلف سرطان منجر می‌شوند.

اگرچه بسیاری از عفونت‌های HPV توسط سیستم ایمنی بدن کنترل یا حذف می‌شوند، اما در صورت باقی ماندن ویروس، خطر بروز برخی سرطان‌ها افزایش می‌یابد.

این بیماری‌ها، عبارتند از:

سرطان دهانه رحم

سرطان دهانه رحم یکی از شایع‌ترین بیماری‌هایی است که با انواع پرخطر HPV مرتبط است. بیشتر موارد این سرطان به‌ویژه با تیپ‌های HPV‑16 و HPV‑18 ارتباط دارند. عفونت پایدار با این ویروس‌ها می‌تواند به مرور زمان باعث تغییرات پیش‌سرطانی در سلول‌های دهانه رحم شود.

انجام غربالگری‌های منظم مانند تست پاپ اسمیر و آزمایش HPV نقش مهمی در تشخیص زودهنگام این تغییرات و پیشگیری از پیشرفت بیماری دارد.

سرطان مقعد

انواع پرخطر HPV می‌توانند سلول‌های ناحیه مقعد را نیز درگیر کنند و در برخی موارد منجر به سرطان مقعد شوند. این بیماری معمولا با عفونت طولانی‌مدت با انواع پرخطر ویروس مرتبط است.

علائمی مانند خونریزی، درد یا توده در ناحیه مقعد می‌توانند از نشانه‌های احتمالی این بیماری باشند، هرچند در مراحل اولیه ممکن است علامتی وجود نداشته باشد.

سرطان دهان و گلو

برخی از انواع پرخطر HPV می‌توانند ناحیه دهان، زبان و گلو را نیز درگیر کنند و در مواردی به سرطان‌های بخش میانی گلو منجر شوند. این نوع سرطان‌ها معمولا با تیپ HPV‑16 ارتباط بیشتری دارند.

انتقال ویروس ممکن است از طریق تماس دهانی با ناحیه آلوده رخ دهد و در صورت باقی ماندن طولانی‌مدت ویروس در بدن، خطر بروز این نوع سرطان افزایش می‌یابد.

راه‌های پیشگیری از HPV پرخطر چیست؟

پیشگیری از ابتلا به انواع پرخطر ویروس پاپیلومای انسانی نقش مهمی در کاهش خطر بروز بیماری‌های مرتبط با این ویروس، به‌ویژه سرطان دهانه رحم و سایر سرطان‌های مرتبط با HPV دارد.

اگرچه هیچ روشی نمی‌تواند به طور کامل خطر ابتلا را از بین ببرد، اما با رعایت برخی اقدامات پیشگیرانه می‌توان احتمال انتقال و عوارض ناشی از این ویروس را به میزان قابل توجهی کاهش داد. مهم‌ترین روش‌های پیشگیری شامل واکسیناسیون، انجام غربالگری‌های منظم و رعایت اصول رابطه جنسی ایمن است.

در ادامه، دیگر راه‌های جلوگیری از HPV پر خطر را بررسی خواهیم کرد:

تزریق واکسن HPV

واکسن HPV یکی از مؤثرترین روش‌ها برای پیشگیری از ابتلا به انواع پرخطر این ویروس است. این واکسن با تقویت سیستم ایمنی بدن، از ابتلا به برخی از مهم‌ترین تیپ‌های پرخطر HPV مانند 16 و 18 و همچنین برخی انواع کم‌خطر که باعث زگیل تناسلی می‌شوند جلوگیری می‌کند.

واکسن معمولا در چند دوز و در سنین نوجوانی یا قبل از شروع فعالیت جنسی توصیه می‌شود، اما در بسیاری از موارد افراد بزرگسال نیز می‌توانند از مزایای آن بهره‌مند شوند.

انجام آزمایش‌های دوره‌ای

انجام منظم آزمایش‌های غربالگری مانند تست پاپ اسمیر و آزمایش HPV نقش مهمی در تشخیص زودهنگام عفونت و تغییرات سلولی دارد. این آزمایش‌ها می‌توانند قبل از تبدیل شدن تغییرات سلولی به سرطان، مشکلات را شناسایی کنند و امکان درمان به‌موقع را فراهم سازند.

به همین دلیل، پزشکان توصیه می‌کنند زنان در فواصل زمانی مشخص این آزمایش‌ها را انجام دهند.

رعایت رابطه جنسی ایمن

رعایت اصول رابطه جنسی ایمن نیز می‌تواند خطر انتقال HPV را کاهش دهد. استفاده از کاندوم در روابط جنسی، محدود کردن تعداد شرکای جنسی و پرهیز از روابط پرخطر از جمله اقداماتی هستند که می‌توانند احتمال انتقال ویروس را کمتر کنند.

هرچند کاندوم نمی‌تواند به طور کامل از انتقال HPV جلوگیری کند، اما نقش مهمی در کاهش خطر ابتلا به این عفونت دارد.

آیا می‌توان واکسن HPV را در سنین بالاتر تزریق کرد؟

بله، واکسن hpv مورد تایید FDA است و می‌توان آن را تا سن ۴۵ سالگی تزریق کرد. البته قبل از تزریق این واکسن حتما با پزشک مشورت کنید.

سری واکسن HPV برای دختران و پسران در سن ۱۱ یا ۱۲ سالگی توصیه می‌شود و می‌توان آن را از سن ۹ سالگی آغاز کرد. واکسیناسیون برای همه مهم است، زیرا هر کسی، ممکن است دچار سرطان‌های مرتبط با HPV شود.

در مقاله زیر راه‌های مؤثر برای تقویت سیستم ایمنی بدن در برابر ویروس زگیل تناسلی و پیشگیری از شدت یافتن آن معرفی شده است:

انواع HPV و زگیل تناسلی کم‌خطر کدامند؟

انواع کم‌خطر HPV معمولا باعث بروز زگیل‌های تناسلی خوش‌خیم می‌شوند و ارتباطی با سرطان ندارند. شایع‌ترین تیپ‌ها در این گروه HPV‑6 و HPV‑11 هستند که مسئول حدود ۹۰ درصد انواع زگیل تناسلی قابل مشاهده‌ هستند.

علائم زگیل تناسلی کم‌خطر چیست؟

این زگیل‌ها معمولا به صورت برجستگی‌های کوچک، نرم و گاهی گل‌کلمی شکل روی ناحیه تناسلی یا اطراف مقعد ظاهر می‌شوند. ممکن است خارش، سوزش یا ناراحتی خفیف ایجاد کنند، اما معمولا دردناک نیستند و خطری برای سلامت عمومی فرد ندارند.

عوارض زگیل تناسلی کم خطر چیست؟

اچ پی وی کم خطر در بیشتر موارد، باعث بروز مشکلات و بیماری خاصی در فرد مبتلا نمی‌شود. اما در افرادی که با علائم شدید، خارش و خونریزی روبه‌رو هستند، ممکن است عوارضی ایجاد کند.

از عوارض این نوع از ویروس اچ پی وی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• انتقال عفونت به شریک جنسی
• التهابات ناحیه تناسلی همراه با درد، سوزش، تورم و ترشحات غیرعادی
• التهاب لوله‌های رحمی در زنان
• عفونت مجاری ادراری

راه‌های درمان زگیل تناسلی کم خطر

درمان خاصی برای زگیل تناسلی کم خطر وجود ندارد اما به لطف سیستم ایمنی بدن، در بیشتر موارد، این زگیل‌ها خود به‌خود فقط در چند ماه بهبود پیدا می‌کنند. البته استفاده از کرم‌های موضعی مراقبتی و درمانی، می‌توانند فرایند درمان تناسلی را تسریع کنند.

هرچند که در صورت عدم درمان، علائم این زگیل‌ها چند ماه یا حتی تا چند سال در بدن باقی می‌مانند و در صورتی که بدن از ویروس پاک نشده باشد، احتمال عفونت مکرر و بازگشت علائم بیشتر می‌شود.

تفاوت HPV پرخطر و کم‌خطر چیست؟

ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) به دو گروه اصلی کم‌خطر و پرخطر تقسیم می‌شود. تفاوت این دو گروه در نوع عوارضی است که در بدن ایجاد می‌کنند. انواع کم‌خطر معمولا باعث ایجاد زگیل‌های تناسلی یا ضایعات پوستی خوش‌خیم می‌شوند و به‌ندرت با سرطان ارتباط دارند.

در مقابل، انواع پرخطر اغلب بدون علامت هستند اما در صورت ماندگاری طولانی‌مدت در بدن می‌توانند باعث تغییرات سلولی و افزایش خطر ابتلا به برخی سرطان‌ها شوند.

در ادامه، دیگر تفاوت‌های اچ پی وی را بررسی خواهیم کرد:

تفاوت در ایجاد زگیل تناسلی

انواع کم‌خطر HPV، به‌ویژه تیپ‌های 6 و 11، عامل اصلی ایجاد زگیل‌های تناسلی قابل مشاهده هستند. این زگیل‌ها معمولا به شکل برجستگی‌های نرم و گل‌کلمی در ناحیه تناسلی یا اطراف آن ظاهر می‌شوند و اگرچه ممکن است آزاردهنده باشند، اما معمولا خطر جدی برای سلامت ایجاد نمی‌کنند.

در مقابل، انواع پرخطر HPV اغلب زگیل قابل مشاهده ایجاد نمی‌کنند و بیشتر به صورت عفونت پنهان در سلول‌ها باقی می‌مانند.

تفاوت در خطر ابتلا به سرطان

مهم‌ترین تفاوت بین HPV پرخطر و کم‌خطر در احتمال ایجاد سرطان است. انواع پرخطر مانند HPV‑16 و HPV‑18 می‌توانند باعث تغییرات غیرطبیعی در سلول‌ها شوند و در صورت باقی ماندن طولانی‌مدت در بدن، خطر بروز سرطان‌هایی مانند سرطان دهانه رحم، مقعد، آلت تناسلی، واژن، فرج و برخی سرطان‌های دهان و حلق را افزایش دهند. در مقابل، انواع کم‌خطر HPV معمولاً چنین خطری ندارند و بیشتر به ایجاد زگیل‌های تناسلی محدود می‌شوند.

توصیه‌ای از تیم دارو دات کام به شما

ارتباط‌هایی بین سرطان‌هایی مانند سرطان دهانه رحم و HPV وجود دارد؛ بااین‌حال مطمئن باشید که تشخیص عفونت HPV به معنای سرطان نیست. عفونت‌های HPV به دو دسته کم‌خطر (lrHPV) و پرخطر (hrHPV) تقسیم می‌شوند.

ضایعات زگیلی در ناحیه مقعد-تناسلی و دهان معمولا توسط انواع کم‌خطر (lrHPV) ایجاد می‌شوند. برای ناهنجاری‌های دهانه رحم با درجه‌ی بالا نیز گزینه‌های درمانی متنوعی در دسترس هستند.

کافی است در صورت مشاهده ضایعه پوستی در ناحیه تناسلی یا داشتن رابطه بدون کاندوم به پزشک مراجعه کنید. پزشک توصیه‌های لازم برای پیشگیری از hpv و آزمایش‌های تشخیص hpv را تجویز می‌کند. همچنین واکسیناسیون HPV در دسترس است و از ابتلا به سرطان‌های ناشی از HPV محافظت می‌کند.

اگر سوالی دارید، در بخش نظرات بنویسید تا کارشناس سلامتی دارو دات کام پاسخ دهد.

سوالات متداول

آیا همه زگیل‌های تناسلی باعث سرطان می‌شوند؟

خیر. بیشتر زگیل‌های تناسلی توسط انواع کم‌خطر HPV، به‌ویژه تیپ‌های 6 و 11 ایجاد می‌شوند که معمولا باعث سرطان نمی‌شوند. تنها برخی از انواع HPV که به عنوان پرخطر شناخته می‌شوند با بروز سرطان ارتباط دارند.

HPV نوع 16 و 18 چرا خطرناک هستند؟

این دو تیپ از ویروس HPV در گروه انواع پرخطر قرار دارند و بیشترین ارتباط را با ایجاد سرطان، به‌ویژه سرطان دهانه رحم، دارند. مطالعات نشان می‌دهد حدود 70 درصد موارد سرطان دهانه رحم به این دو نوع مرتبط است.

آیا HPV پرخطر قابل درمان است؟

در حال حاضر درمانی برای حذف کامل ویروس HPV از بدن وجود ندارد، اما در بسیاری از موارد سیستم ایمنی بدن طی چند سال ویروس را کنترل یا پاک می‌کند. در صورت ایجاد ضایعات یا تغییرات سلولی، درمان‌های پزشکی برای کنترل و پیشگیری از پیشرفت بیماری انجام می‌شود.

پروسه درمان اچ پی وی کم خطر چقدر طول می‌کشد؟

مدت زمان درمان به نوع ضایعه، روش درمان و وضعیت سیستم ایمنی فرد بستگی دارد. معمولا زگیل‌های تناسلی طی چند هفته تا چند ماه با روش‌هایی مانند دارودرمانی یا درمان‌های موضعی برطرف می‌شوند.

آیا زگیل تناسلی پرخطر باعث سرطان می‌شود؟

انواع پرخطر HPV می‌توانند در صورت باقی ماندن طولانی‌مدت در بدن باعث تغییرات سلولی شوند که در برخی موارد به سرطان منجر می‌شود. با این حال، ابتلا به HPV پرخطر لزوما به معنای ابتلای قطعی به سرطان نیست.

آیا زگیل تناسلی پرخطر باعث مرگ می‌شود؟

خود ویروس HPV معمولا به‌طور مستقیم باعث مرگ نمی‌شود اما در صورت عدم تشخیص و درمان به‌موقع، ممکن است به سرطان‌هایی مانند سرطان دهانه رحم، مقعد یا گلو منجر شود که در مراحل پیشرفته می‌توانند تهدیدکننده زندگی باشند.